one way ticket

Rusza Peron 4. - skupisko fascynatów podróży. Zapraszamy

2009-12-09T02:05:00.005+08:00

www.peron4.pl

i moja pierwsza relacja z Nowej Zelandii.

jak najtaniej....

2009-10-13T02:51:00.003+08:00

kilka sposobow na tanie podrozowanie:

http://www.hospitalityclub.org/

http://www.couchsurfing.org/

http://www.helpx.net/

http://www.wwoof.org/

http://www.housecarers.com/

http://www.findacrew.net/

a w Polsce przywitała mnie mgła...

2009-09-13T18:42:00.004+08:00

Sama uwierzyc nie moge, ze przyszedl czas na Polske...nie chce nazywac tego powrotem a przystankiem, ktory tylko mnie podbuduje i utwierdzi w przekonaniu, ze jeszcze nie czas na tego typu stabilizacje :D
Dopiero poczatek a ja juz tesknie za byciem w drodze, ryzem, usmiechem na twarzach obcych mi osob, ostrymi przyprawami i ciagle slyszanym zdaniem "hello mister".
Mimo spotkania z najblizszymi, wygodnego lozka, ciepej wody w duzej wannie, pysznych pierogach, jedynym w swoim rodzaju serniczku, znanych ulicach, zwyczajach...wciaz duchem jestem w drodze...
Delektuje sie jasminowa herbatka, ktora przypomina o wspanialych ludziach, ktorych dane mi bylo spotkac.
Nie mam najnowszego telefonu komorkowego, laptopa, samochodu, mieszkania na kredyt, ale to co mam to wspomnienia, ktorych zadana sila mi nie odbierze :D:D
czas pokaze czy znowu bedzie mi dane wyruszyc w nieznane..

Sumatra ma czas...

2009-08-30T12:20:00.007+08:00

Na Sumatrze czesto brakuje pradu wiec zaleglosci sporo. Odwiedziny doliny Harau oraz zwariowanej rodzinki, ktora kaze sie nazywac Podolsky (kazdy w Indonezji zna Podolskiego i Dudka). Nastepnie wizyta nad ogromnym jeziorem i ladowanie baterii po chorobie.
Przy okazji jakies 5 h dziennie nauczania angielskiego i piekne zachody slonca z naszego ogrodu....
Dwa trzesienia ziemii w Indonezji, ktorych cudem udalo sie uniknac....
Czas na Indonezje powoli sie konczy....ach...nie bedzie sie chcialo wyjezdzac – to wiem na pewno...ale juz jest plan powrotny :D

Ach co to byl za dzien...

2009-08-28T10:15:00.015+08:00

Zaczal sie tak niewinnie...plan dnia: odwiedzic pobliski kanion i jezioro.
Kiedy doszlysmy na miejsce okazalo sie, ze wszystko jest za ogrodzeniam:/ z daleka widac, ze to zadna rewelacja i mozna sobie odpuscic....pewnie skasuja nas 5 razy wiecej nic tubulcow (na Jawie biali placa nawet 11x wiecej niz lokalni :/)
Jednak okazalo sie, ze wstep jest bardzo tani wiec dajemy szanse kanionowi.
Po 5 minutach przezywania, jak to mozna ogradzac takie rzeczy, zdecydowalysmy, ze juz wychodzimy bo sciezka sie konczy...
Na nasze szczescie wypatrzyl nas jakis mezczyzna, ktory poinformowal, ze mozna zejsc na dol do kanionu, przejsc przez pola ryzowe, pare pobliskich wiosek itd....
Do najlepszych rzeczy nigdy nie znajdzie sie wydeptanej sciezki.....wiec idziemy przez las deszczowy, chaszcze, krzaki, rzeke przecinamy z 30 razy..
Tak wlasnie zyskalysmy darmowego przewodnika na caly dzien.
13h trekingu po okolicy...przedzieranie sie przez slynna dzungle Sumatry, kilku godzinny spacer korytem rzeki itd...
Nasz nowy znajomy to skarb jakich malo… Jego dziadek byl doktorem i nauczyl go korzystania z wszyskiego co naturalne...Na poczatek pokazuje nam drzewo, ktorego liscie pachna mi dentysta :D
No tak - to skladnik do plomb...nastepnie dostajemy po swiezej korze z drzewa cynamonowego, liscie na bol zeba, glowy, gardla, odstraszacz na komary oraz karaluchy, liscie kwiatu cytrynowego, naturalny wachlarz, flet ze swiezej trawy ryzowej!
Zabiera nas do pracowni srebra, na pola gdzie uczymy sie zbierac ryz.....mozna tego wyliczac jeszcze dziesiatki...
Cos niesamowitego... mimo ogromnego upalu, naszego przymusowego poszczenia – dajemy rade...
Czlowiek chlonie kazda informacje...a jest ich setki...
Mezczyzna ten jest inny, niz spotkani dotad Muzulmanie...nawet nie zadaje 3 postawowych dla nich pytan, (czyli: 1.jak masz na imie 2. skad pochodzisz 3.masz chlopaka)
Po prostu pokazuje gdzie sie wychowal, dzieli sie ogromna wiedza i cieszy z kazdej minuty spedzonej poza miastem...
Zabiera nas do miejsca w kanionie pelnego nietoperzy..(ponad 1m wielkosci) Pokazuje nam cos niebanalnego….swego rodzaju taniec cieni gackow...trudno to opisac.....setki obudzonych do zycia nietoperzy zaczyna krazyc nad kanionem...cienie odbijaja sie na skalach co daje niesamowity widok...jak w najlepszym przedstawieniu.
Widzimy cale jego dziecinstwo, ktore spedzil blisko natury… cos czego zwykly turysta nigdy by nie zobaczyl.
Przyszedl czas pozegnania z kanionem. Ruszamy nad piekne jezioro.. Droga, ktora tam wiedzie to same zabojcze serpentyny...widoki – ach!!!
Woda w jeziorze cieplutka!!!!! To cos nowego…Indonezja nie wie co to ciepla woda, wiec myjemy sie, pierzemy tylko w chlodnej wodzie.
Kilka chwil w tym spokojnym miejscu i nie chce sie wracac...chyba na nasze zawolanie pojawia sie burza i ulewa....ktora uziemia nad na pare dobrych godzin w tym cudownym miejscu.
Mam czas podpytac naszego ‘przewodnika’ o kilka rzeczy...jak sie okazuje jest Buddysta...
To juz duzo wyjasnia..
Ale najbardziej zadziwijacy jest fakt, ze wczesniej byl Muzulmaninem...
To jest naprawde niespotykane.
Islam odgrywa tutaj bardzo, ale to bardzo wazna role w zyciu kazdego czlowieka.
Sami twierdza, ze religia kieruje ich zyciem.
Mozna to zuwazyc zwlaszcza w trakcie postu. 98% osob trzyma sie zasad Ramadanu!
A ta jednostka wyrywa sie spod szpon Islamu, swojej rodziny, ktora twierdzi, ze jest szalony i zmienia wiare..
Pod koniec szalonego dnia, kiedy wrocilismy do naszego miasteczka nasz przewodnik zniknal tak niespodziewanie jak i sie pojawil...Magia...

Tesciowa :D

2009-08-25T14:21:00.005+08:00

Opusciclysmy akademik w ktorym kazdy komar walczyl o nasza krew i chcialysmy ruszyc w gorskie rejony...na stopa. Niestety 15 minut z tabliczka w rece i zatrzymuja sie tylko taksowki, mini busy itd...
Bez przesady... ilez mozna czekac? I to w takim upale...
Po chwili przycziala sie jakas pani i patrzy co robimy...
Nasz kciuk i tabliczka tym razem zawodza.... w pewnym momencie kobieta chwyta mnie za reke i po indonezyjsku mowi, ze idziemy do jej domu...
Juz wiedzialam, ze bedzie zabawnie.. moj wymarzony motor zbliza sie coraz szybciej :D:D
Weszlysmy do domku, wypilysmy soczek, zjadlysmy pyszne jedzonko...mimo Ramadanu poczestowala nas wszytskim co miala..arabskie daktyle, tajlandzkie orzeszki itd.
Zaraz po posilku pyta czy zostaniemy na noc?hmm....w sumie czemu nie... na pewno bedzie mniej komarow niz w akademiku:D:D, poza tym na stopa jakos nie wydaje mi sie, ze dzis dotrzemy...
Kobieta szybko bierze sie do roboty i pokazuje zdjecia syna – doktora – oczywiscie stanu wolnego. Tym razem tylko 26 lat :D:D
Zaczyna sie... :D:D:D
Szybki telefon do syna i wyjasnienie sytuacji: porwalam dwie biale dziewczyny z ulicy :D chcesz jedna za zone?
Tak mniej wiecej to wygladalo :D
Hahhaha. Ja twierdze, ze mialam 4 mezow wiec daja spokoj :D
Tym razem wyczulam wczesniej podstep i negocjacje zaczelam dosyc szybko :D
Ustalilam, ze syn wzrostu ok 175cm :D, (przystawiajac jego zdjecie do glowy Radko i zjezdzajac badz podnoszac obrazek :D:D)
Wynegocjowalam rowniez to, ze Radko zostaje przy swojej religii- czyli zadnej :D
Co wiecej...wywiad zrobilam ogromny...juz wiem z czym to sie je i za mniej niz motor to nie puszcze :D:D
Oczywiscie kobieta jest przysympatyczna i sama placze ze smiechu razem z nami:D
Juz siebie nazywa ‘tescowa’ i przymierza na Radko hidzab czyli zakrycie glowy:D
Jeszcze tylko zakrycie ramion, ladne ulozenie nog i mozna robic rodzinne zdjecie:D:D:
Ja sie smieje i pokazuje, ze Radko zostaje w Padang i zakrywa sie od stop do glow a ja wracam do narzeczonego do Polski i do krotkich rekawow:D
Oczywiscie z synem rozmawiamy na telefonie pol dnia- naprawde bardzo przyjazny i sam sie smieje ze smojej mamy i nie moze uwierzyc, ze nas porwala...
Mamuska jest przediebiorcza i nawet zeby nas zadowolic kupila ziemniaki!!!
Tak wiec dzis swieto: pieczemy placki ziemniaczane!!!!!!
Ale z maki ryzowej... :D
Chyba jeszcze nie wpominalam, ze moj nos robi tu furore. Oni maja kompleks malych nosow i stad sie bierze fascynacja wszytskim co wieksze a do tego jeszcze biale.
Pierwsze minuty w gorskiej, przepieknej miejscowosci i zaczepia nas 4 policjantow. Zabrali przewodnik i nie chca oddac. Musza sie na nos napatrzec:D
Parodia, ale tak to wyglada...kolejna propozycja malzenstwa, ale tym razem odpowedz, ze mialam juz 4 mezow –nie skutkuje :D

buisness class w wersji indonezyjskiej!

2009-08-22T14:06:00.002+08:00

klima pierwsza klasa:D

latajace siedzenia...

no to Panowie do roboty!

Droga Bandung – Padang to 42h w autobusie. Tagedia. Ukradziony telefon, 5 h dodatkowego postoju poniewaz super fajny autobus sie popsul, a na koniec moje rewelacje zoladkowe.
Wszyscy lokalni znajomi odradzali stopa na trasie jawa-sumatra (1200km) i mieli racje. Zdecydowalysmy sie na najtanszy autobus – w prezencie klima i wc. Powinna byc to wersja typu buisness class ale ja to bym jej nawet nie nazwala economy. Latajace siedzenia, 5 cm miejsca na ich lilipucie nogi. Bez przesady. Przeciez my to jestesmy polskie karly a tutaj mamy najdluzsze nogi!
Przez te wszytskie drobiazgi caly autobus mial dosc naszego smiechu. Co chwila tylko nas uciszali.. niestety na nas to nie dzialalo i juz po 4h stracilam swoja komorke...mysle, ze to taka kara za ten smiech...
Coz..
Nastepnie po srodku dzikiej Sumatry, gdzie mijamy tylko pare aut nasza lewdo jezdzaca puszka odmowila posluszenstwa...5h naprawiania...udalo sie, jedziemy dalej...
Na koniec tylko jakas kolacja – oczywiscie ryz i dodatki – i cala noc i dzien z glowy...tzn przy wc.
W koncu i mnie musialo zlapac. Zatrucie wymeczylo ile moglo....takze post zaczelam razem z tubylcami :D
Indonezyjskie jedzonko jest przepyszne. No moze oprocz salatek typu: gado-gado I rujak. Niestety przyszedl czas Ramadanu i 99% restauracji i ulicznych straganow z zywnoscia jest zamknieta. A my pijac wode badz jedzac jakies owoce czujemy sie jak najgorsi grzsznicy. To jest naprawde nie do wyobrazenia jak oni podchodza do tego postu. Przy upalach 40 stopniowych bez zadnego napoju i jedzenia od switu do zmierzchu. A mniejszosci religijne, ktore chca tutaj gdzies zjesc trafiaja do rak Chinczykow, ktorych restauracje sa pozaslaniane w taki sposob aby nie kusic Muzulamnow.
No coz.,..z braku wyboru my po czesci tez musimy poscic...z ta roznica,ze w nocy nie wstajemy i nie robimy zapasow na caly dzien. Lenie z nas. Przemycamy jakies banany i ciastka ale tak zeby nikt nie widzial, ze ruszamy buzia:D
To dopiero poczatek...ciekawe co bedzie dalej... tam gdzie nie bedzie Chinczykow...
W Padang juz widac roznice...ludzie sa jeszcze bardziej przyjazni, natomiast komary bardziej upierdliwe...
Juz nie wiem co wole...
Jakos dajemy rade...ale te upaly + komary + post troche wykanczaja :D

zaleglosci

2009-08-19T18:16:00.001+08:00

Aniele Bozy, Strozu Moj.....

2009-08-19T18:09:00.003+08:00

Zeby ominnac ogromny zgiel zatrzymalam sie w malutkiej wiosce u rodzinki z cs.
Ze wzgledu na dlugi weekend cala stolica zjechala do pobliskich miejscowosc, ktorym uroku nie brakuje. Gdyby tylko nie te korki...
Wraz ze znajmomymi wybralismy sie na wyprawe na Tangkuban Perahu – krater wulkaniczny.
Drogi tak strome, ze po pol godzinie nasza Mazda sie poddala.
Zajechalismy do pobliskiej chodowli kwiatow, gdzie natrafilismy na przebojowa babcie!
Zrobiwszy maly wywiad stwierdzila, ze musi nas zapoznac z mieszkajaca tutaj Polka....
I tak sie zaczela przygoda z Bernie...na wulkan nie dalo rady wyjechac, ale o ile wiecej zyskalysmy :D:D
Nastepnego dnia 8 rano przyjezdza po nas ze swoim drajwerem, kucharzem,tragarzem i zlota roczka w jedym i zabiera prosto do przecudownego domu Polki, ktora jest honorowym konsulem w Bandung.
Ciocia Mariola – bo tak juz ja przechrzcilam - przesympatyczna kobieta przyjela nas z otwartymi ramionami. Polak potrafi wiec nie dziwimy sie, ze ma na Bali hotel, firme transportowa i..... piekarnie!!!!!
POLSKIE PIECZYWO!!!!
Po prawie 9 miesiasach moge sie delektowac chrupiacym chlebem...mniam mniam...
Chyba nie wspominalam wczesniej, ze chleb w Indonezji jest tak bialy jak maka.
Oni czcza wszystko co jasne, wiec taki chleb wygladajacy jak nieupieczone ciasto jest jedynym przedstwicielem w wiekszosci sklepow.
W kazdym badz razie, ciotka przebojowa – pelna wigoru i optymizmu. Jak to dobrze spotkac takich rodakow za granica.
Po porannym spotkaniu nasza babuszka zaplanowala juz caly dzien, a nawet pare (wykradla nas od znajomych)
Okazuje sie, ze jest zagorzala katoliczka.
Pyszny lunch- modlitwa, odpoczynek w jej domu, KORONKA(???), uczestnictwo we mszy swietej itd.’
Chyba chce nas nawrocic :D
Radko pierwsza z kopyta pognala po komunie - chciala sprobowac, czy oplatek jak wszytsko inne tutaj, tez jest z ryzu :D
Po mszy planowalismy pojechac z ‘naszym’ kierowca po rzeczy do znajomych ale, ze juz bylo pozno babcia stwierdzila, ze odbierzemy je rano.
Ona juz o wszytsko potrafi zadbac. Dostalysmy zestaw ‘pierwszej nocy :D’a w nim: po pizamce, szczoteczce do zebow, pascie, wkladce higienicznej i...parze ala’papierowych –jednorazowych majtek.
I jak czlowiek ma byc tutaj powazny i sie nie smiac?
Rano- sniadanko i polskie buleczki – modlitwa – odbior bagazy i w droge...
Drugie podejscie na Tangkuban Prahan sie udalo. A tam orgromny krater i zapach siarki.
Mamy tym razem szczescie, bo widocznosc jest dobra. To chyba przez te wszytskie modlitwy.
Droga z jednego wulkanu do drugiego to moze tylko jakies 100km, ale jazda min.4godziny..
A po drodze wybija godzina trzecia – babcia daje nam rozance i mowi: Koronka.
Dobrze, ze siedzialysmy z tylu to tym razem nie bylo widac naszych reakcji :D
Czyli placzu po raz kolejny. Babcia wie jak nas podejesc...
Zreszta widzialam, ze Radko dzielnie klepala jakies regulki i przewracala oczkami :D:D
Drugi wulkan ukazuje nam przepiekny krater. Jezioro zieloniutkie, ze az oczy nie wierza. Nawet zapach zgnitych jaj tak bardzo nam nie przeszkadza.
Dzieki babuszcze tyle atrakcji w ciagu paru dni.
Nocleg w villi jej corki przy samych plantacjach herbaty...
Cudo...wioska na koncu swiata...
Mozna sie tu naprawde zapomniec....ale nie o modlitwie:D

klasa ekonomiczna

2009-08-14T08:52:00.000+08:00

Dotarcie do Yogyakarty bylo pelne przygod,jednak sama miejscowosc I okolica srednia.
Zatrzymalysmy sie w akademiku, ktory przypomina horrorowe mieszkanie :D.
Na szczescie grzyb w toalecie byl do zniesienia. Zdjecia trafiaja do kolekcji indonezyjskich warunkow.
Jako, ze miasta nigdy mnie za bardzo nie obchodzily, ruszylam na najbardziej aktywny wulkan na swiecie – Mt Merapi. Oczywiscie, tak, zeby tylko popatrzec z jakiegos wzgorza.
Bilety oszusty sprzedaja 5 razy drozsze dla bialych, ale skoro piekny widok na wulkan to placimy.
Wspinaczka na wzgorze i ....nic...chmury, chmury, chmury....
Takie szczescie do wulkanow to tylko my mozemy miec!
Bez przesady.
Zaplacilysmy sporo za transport, wstep a tu ogladam zachmurzone niebo!
Reklamacja! Oszusty!
No ale coz...malo atrakcji, wiec trzeba bylo wymyslic cos nowego...
I tak wlasnie wpadalam na pomysl – skorzystania z indonezyjskich pociagow – klasy ekonomicznej :D ostatnia szansa :D
12h nocnej meki jest nie do opisania. Wiedzialam, ze to hardcore, ale ze az taki!
Oczywiscie, ze wzgledu na zblizajaace sie swieto odzyskania niepodleglosci i dluzszy weekend, kazdy ruszyl w kierunku domu.
Nie mam pojecia ile osob zmiescilo sie w tym pociagu, ale chyba dopychali noga!
Miejsca siedzace, to luksus dla vipow.
Oprocz tego, juz od samego dworca slyszymy inodnezyskie slowo :bulle – turysci i ekonomi – zaskoczenie i smiech, ale co tam. Przeciez damy rade. juz nie w takich warunkach sie jechalo :D
Pietnascie minut w pociagu i juz sie ma dosc. Ja na poczatku przedzialu, Radko na koncu.
Mialam szczescie poniewaz stalam niedaleko tutejszego ‘warsa’ i wypatrzyl mnie sympatyczny policjant, ktory znalazl dla mnie vipowskie miejsce na stolku ogrodowym.
wcale nie narzekam tylko kombinuje drugi stolek dla Radko. Walka zacieta, ale Polska gora :D
I teraz obie pograzone na czerwonym, plastikowyjm taborecie przeklinamy naszae glupie pomysly.
To dopiero 1h, a jak reszte damy rade wytrzymac? Duchota, niewygodne miejsca i brak 5 min spokoju, bo kazdy oferuje to ryz, to wode, papierosy, ciastka, spinki do wlosow,kopery amerykanskie??????????!!!
Ahhh...ilez mozna....
Na szczescie w ciagu nocy zmienialam miejsca 4 razy..taki awans spoleczny :D:D:D
Az wyladowalam na wygodnych fotelach z oparciami i stoliczkiem.
Nie wspominam jak padniete dotarlysmy do Bandung...
Wazne, ze w bardzo niskiej cenie :D

Misja specjalna - ratowac Polki

2009-08-12T23:13:00.002+08:00

zaczelo sie od tego, ze zmusilysmy sie opuscic kochana rodzinke Sama, Lale – jego zone i dwojke cudownych dzieci....
Smutno bylo, ale los nie chcial zebysmy za duzo przezywaly rozstanie i zaraz sie zaczelo:D
Oczywiscie jedyny transport jaki uzywamy to autostop :D
Tym razem nasza zmienna tabliczka nosi napis YOGYAKARTA :D
Po minucie juz zatrzymuje sie policja z checia pomocy....no to ok :D
Najpierw chca nas zawiezc na dworzec, ale znowu swoja wysmienita znajomoscia indonezyjskiego tlumacze, zeby nas zawiezli na dobra droge w kierunku Yogy. (oczywiscie stalysmy na zlej wylotowce –ale to swiadomie :D, lenie jestesmy i nie chcialo nam sie isc w dobrym kierunku)
Przesympatyczni panowie wysadzili nas w beznadziejnym miejscu na lapienie stopa, ale przynajmniej juz jestesmy na dobrej drodze :D
Po pieciu minutach wrocili, zeby sprawdzic czy jeszcze tam jestesmy...
Miejscowka nie za dobra wiec jeszcze tkwilysmy w miejscu.
Nie dalo im spokoju w jaki sposob chcemy dotrzec do celu wiec zadzonili do ‘tlumacza’, ktory tylko pyta: bus???train??? plain???/
A ja uparcie powtarzam TRUCK :D
W koncu tlumacz skapitulowal i wzial skownik to reki i literka po literce dyktuje...koncowy efekt: ohhhhh no.....
Troskiliwi policjacni swierdzili, ze skoro juz tak bardzo sie uparlysmy na taki srodek transportu to przynajmnej znajda nam odpowiednia ciezarowke :D
Przejchalismy z nimi jakies 60km i zadnej eleganckiej i wygdonej niestety nie znalezli.
Przekazali nas w rece kolejnego komisariatu,gdzie dostalysmy kawke i czekamy znowu na transport...
Zburzymysmy ich monotonny dzien i maja swojego rodzaju rozrywke :D
Funkcjonariusze upolowali dwoch panow, ktorzy mieli wygodne miejsca w swoim traku i napisali im list, ze przekazuja w ich rece 2 przesympatyczke dziewczyny z Polski i ze maja nas zawiezc do celu. Swogo rodzaju ‘umowa’ pieknie napisana na kolanie, zapakowana w amerykanska koperte (pamietacie u nas byly popularne jakies 15 lat temu?:D)
I w droge!
Oj ja juz plakalam, ze smiechu...a to dopiero poczatek...
Stwierdzilam, ze tym razem jestesmy „NIETYKALNE’ ze wzgledu na list i ciagle dzwoniacego Pana Policjanta.
Czy ja wspomnialam, ze Radko zawsze zajmuje najlepsze miejscowki w aucie:D
Raz ma skrzynie biegow miedzy nogami, nastepnym razem siedzi na hamulcu recznym, badz przy dziadku, ktory uparcie ja tyka w ramie.
To sie nazywa szybka motywacja do nauki. Slownik w ruch i juz powtarza po indonezyjsku: prosze mnie nie dotykac :D
Dziadek oczywiscie sie smieje, a ja dziekuje, ze siedze kolo jakiegos mlodego sympatycznego indonezyjczka :D
Stad wziela sie nazywa: czulego raamienia Radko, ktorego tykac nie wolno do tej pory!
Zly dotyk boli przez cale zycie :D...
Ja do tej pory dziekuje za zimny lokiec. Wcale nie narzekam, bo porownujac jej szczescie to ja mam luksusy....
Ale wracajac do opowiesci...jedziemy szczesliwe i wspominamy babcie, inne stopy i smiejemy.
Szesc godzin jazdy i mam nadzieje, ze Yogya juz za rogiem...
Ale w pewnym momencie zjezdzamy na jakas waska droge nie wrozaca nic dobrego...
Ciezarowka sie zatrzymala, ludzie zacznaja rozladowywac towar a my zdezorientowane siedzimy dalej na naszych wygodnych miejscowkach.
Po paru minutach przychodzi ‘tlumacz’ i mowi: transit!
A my jak to transit, przeciez jest list – kierowca mial jechac do Yogya,a wyladowalysmy gdzies na poludniu skad mamy jeszcze tylko 8 godzin do celu!!!
8 godzin! A przeciez mialysmy jechac gora 6h!
Matematykiem nie jestem, ale juz wiem, ze kierowca to oszust!
W kazdym badz razie jego szef list dostal i odeslal nas do najblizszego posterunku policji.
A tam kobieta policjantka! I do tego cos tam stuka po angielsku...Co za ulga...
Ciesza sie, ze jakas rozrywka sie pojawila...to nam kawke serwuja, to miske pysznego ryzu (– mam nadzieje, ze nie zjadlysmy porcji jakiegos wieznia....)
Pozniej zmusili mnie do napisania maila do domu – zeby w Polsce sie nie martwili...
I zaczynaja wypytywac...a my tlumaczymy, gdzie powinnismy byc, w jaki sposob sie to pogmatwalo...
Najgorsze bylo pytanie: czemu jezdzicie w taki sposob?
Oni nie rozumieja idei autostopu, wiec powiedzialysmy, ze wzgledu na niski budzet jakim dysponujemy. W sumie po czesci to prawda, ale w Indonezji glownym powodem jest przygoda :D:D
I tak wllasnie 10 osob z posterunku rozpetalo akcje pomocnicza biednym, zagubionym Polkom :D...
Oczywiscie ja juz plakalam ze smiechu, a tu trzeba byc powaznym no bo juz ciemno a spac nie mamy gdzie...dodatkowo nie wiemy gdzie jestesmy...
No coz...Jak cos to zostaje cela na noc :D
Ale przesympatyczna zaloga zalatwila nam nocleg w miejscowym hotelu :D
Dorzucili cole,ciastka i rano maja wsadzic nas do normalnego srodka transportu: czytaj autobusu!
W hotelu nie moglysmy uwierzyc w cala sytuacje... z jednej strony nam glupio...z drugiej placzemy ze smiechu....
Babcia przebita!
Co jeszcze bedzie po drodze???
Rano 6.30 eskorta przyjechala po nas pod hotel, zawiezli na dworzec, wreczyli oficjaly list, ktory umozliwil nam darmowe korzystanie z autobusow do Yogy :D:D:D:D:D
9 godzin, 3 rozne autobusy, 6 posterunkow... duzo tego :D
W koncu zwiedzam Jave :D:D:D
Niestety zamiast podziwiac cudowne krajobrazy i robic zdjecia – trzymam sie uparcie fotela bo lokali kierowcy to wariaci i nie korzystaja z hamulcow przy zakretach nad przepasciami.
Trase, ktora mozna pokonac w ciagu 4 godzin my przebylysmy w ciagu 2 dni!
To sa dopiero zdolnosci!

madura

2009-08-10T19:46:00.005+08:00

Sa takie miejsca w ktorych zostajesz dluzej tylko dla niesamowitych ludzi.
I dlatego w Surabaya jestem juz 10 dni i dalej nie chce mi sie wyjezdzac...............do tego wszystkiego wariat Sam tylko chodzi i powtarza, zeby jeszcze zostac...
„odpuscie sobie Sumatre – tam nic ciekawego nie ma. Nastepnym razem pojdziecie na cale 60 dni tylko tam”. Tym razem jego argumentem jest wspinaczka na najwyzsza gore Javy – jakies 3500m n.p.m – tylko, ze oni planuja na to 2 tygodnie! Chyba beda sie tam czlogac, bo innej opcji nie widze. Juz raz sprawdzilysmy ich kondycje. Po 15 minutach wchodzenia pod gore, 3 doroslych facetow mialo dosc.
Ostatnio wariat zabral nas na Madure – wyspa jest slynna z wyscigow bykow, duzej przestepczosci i jego miejsca urodzenia :D
Wyscigow bykow mialo nie byc, ale od dluzszego czasu sprzyjajace mi szczescie i tutaj nie zawiodlo.
Oprocz tego, ze komentator jakims cudem wypatrzyl mnie w tlumie ludzi- kazal sie przedstawic – to kolejne 2 godziny mialam z glowy. Zamiast komentowac zawody bykow jego relacje wygladaly tak : oooo Anna znowu sie smieje!, Anna wlasnie skrecila w lewo i zmierza w kierunku trybun........
Niesamowicie goscinni ludzie na kazdym kroku, 10 zaproszen na odwiedzenie lokalych ludzi i szkol...
Niektorzy musieli dotknac ‘zoltych’ wlosow i niedowierzali, ze kolor oczu jest naturalny.
Na jednym festynie na ktorym przypadkiem sie znalazlysmy zostalysmy zaproszone na sam front, gdzie paparazzie robili zdjecia :D:D:D
Ja juz nie mam sil sie smiac z tego wszytskiego...codziennie wieczorem glos juz wysiada.

POLSKA gora :D

2009-08-07T11:24:00.012+08:00

Jezeli komus spodobal sie podrobiony indonezyjski Marley to musze go zmaartwic. Jego tworczosc skonczyla sie na 1 kawalku... kilka dni temu zmarl na zawal.
Ale wracajac na ziemie to ktos mi dni kradnie.
Juz ponad 3 tygodnie w Indonezji a my dalej na poczatku Javy. Zasiedzialysmy sie u Sama i wyjezdzac sie nie chce. Surabaya, bo tam wlasnie mieszkamy, to zadna atrakcja turystyczna, ale ci ludzie...
Ostatnio wybralismy sie na dzika wyspe na poludniu Javy. Oczywiscie dwojka znajomych Sama zjawila sie z indonezyjskim poslizgiem czyli 3 h pozniej..
A przed nami dluga droga i jak to bywa w tym kraju...niekonczace sie korki.
Chyba po 5 godzinach, kiedy slonce juz zachodzilo wsiedlismy na lodke, ktora przetransportowala nas na wyspe...
Przed nami jeszcze tylko 1,5 h przebijania sie przez dzungle i witaj rajska plazo!
Oj ciezko bylo...nie mam pojecia jak w nocy dalismy rade przejsc bez zadnego wypadku i nocnej kapieli – marsz nad samym urwiskiem. Nas piatka, latarek trzy.
Jeden przymusowy przystanek poniewaz zatrzymali nas 2mezczyni. Chlopacy cos dyskutuja a my nie wiemy co sie dzieje. Ale na wszelki wypadek, glowy w dol.
Kiedy zaczelismy ruszac, panowie poswiecili telefonami nam po twarzach i znowu stop. Biale.
Chlopacy zostawiaja swoje dowody tozsamosci i po dlugiej wymianie zdan ruszamy dalej. Okazalo sie, ze to straznicy wypsy, ktorzy mysleli, ze bezprawnie sie na nia ‘wlamalismy’. To taki maly raj, ze trzeba miec pozwolenie, zeby sie dostac.
My mielismy - pozwolenie ustne malo wazne w tym kraju :D
Ale dotarlismy!Plaza!!!!
Chlopaki zmontowali dla siebie namiot, bo im zawsze zimno. A my z Radko wyciagamy spiwory i jestesmy gotowe na noc w 5 * hotelu czyli pod golym niebem. Pieknie, jeszczez pelnia nam sie trafila!
Ognisko, kolacja oczywiscie w postaci ryzu i raj obok.
Niestety oni nie wiedza co to dobry sen. Godzina 5 rano i juz sa na nogach.
My ani nosa nie wystawiamy dopoki nie zobaczymy promykow slonca oswietlajacych cudowna wode.
Aj....pieknie...rajsko...pare lokalnych ludzi a poza tym spokoj...
Zupka chinska na sniadanie i gotowi jestesmy do odkrywania malutkiej wyspy.
Z jednej strony wzburzone morze, z drugiej spokojna, zielona laguna.
I wysoka, pionowa skala z Indonezyjska flaga :D:D
Po niezlych gimnatykach, zadrapaniach i malych ranach dotarlysmy na szczyt, a chlopacy kurczaki siedza na dole.
Widok z 3 stron inny....rewelacja.
I jeszcze ta flaga, tak zabojczo podobna do polskiej :D
Udalo sie ja dostac, zmienic kolejnosc kolorow i juz mamy przedtswicieli Polski w tak pieknym miejscu :D:D:D
Niestety straznik na plazy, wiec trzeba zwrocic flage,bo nas zamkna za obraze kraju...
Teraz tylko zamkniecie oczu i trzeba jakos zejsc z tej skaly....
Siodme poty, ale sie udalo...
Jestesmy na dole i pierwsze co robimy to uderzamy do cudonej wody....
Oczywiscie w naszych strojach kompielowych z najnowszej kolekcji super znanych kreatorow mody muzulmanskiej.
Tzn: Tshirt i spodnie do kolan. No coz, islamska kultura gora.
Kolejne zaskoczenie: biale umieja plywac! I to w tak glebokim miejscu.
Kolejny zlalamy niepisany zakaz.
Ale coz...
Zostaje nam je tylko zbierac i cieszyc sie nieznajomoscia lokalnego jezyka.

zaleglosci

2009-08-03T21:17:00.007+08:00

Banany zjedzone… pelne sil jedziemy dalej przed siebie....tam gdzie coraz czesciej slychac HELLO MISTER! W innych krajach Azji rowniez mister mial miejsce, ale nigdy w takim natezeniu jak w Indonezji :D
Zlapalysmy stopa, ktory koniecznie nas chcial zabrac, ale miejsca mial troche malo...
Bagaze zostaly zarzucone na pake, przywiozane...ale problem jak my we 4 zmiescimy sie w tym aucie.
Pol godziny scisku i jeden pan dzentelmen stwierdzil, ze sprobuje jazdy razem z bagazami.
Drogi krajowe – wygladaja jak polskie najgorsze z najgorszych, wiec swoje biedak na gorze przeszedl.
Glupio nam bylo powiedziec, ze zlapiemy cos innego – bo oni tacy „lucky przeciez ze nas wioza”, jeszcze glupiej, ze jeden przezywa nagrsze chwile zycia razem z workami maki i naszymi bagazami.
Stwierdzilismy, ze damy rade. Radko na moje kolana i jedziemy. Nog nie czulam przez caly wieczor,bo to az 5 h jazdy, ale udalo sie szczesliwie dotrzec do Probolingo.
Oczywiscie przez cala trase zdarzylam rozreklamowac zimny, bialy lokiec. Taki scick w aucie, ze jedynie przy wyprzedzaniu chowalam, zeby reki nie stracic :D
Indonezja super kraj...tylko spac nie mozna....
Wy tam nie narzekajcie, ze goraco...
Tutaj ja sie koncze, bo jeszcze trzeba zakrywac sie od stop do glow.
Duchota, ich nocne modly ( o godz 3.00-5.00) oraz budzenie sie do zycia kazdej zyjacej istoty o godz 5.,30 nie umozliwia nam normalnego funkcjonowania...
No ale takie sa uroki Azji.
Udalo nam sie dotrzec na wulkan Bromo. Niestety widocznosc nie byla najlepsza. Droga powrotna rozpadajacym sie mini autobusem nad samymi przepasciami, to dopiero przezycie. Chyba twierdza, ze turysci maja malo atrkcji w ich pieknym kraju i probuja to jakos nadrobic predkoscia niedozwolona w takich gorach...
Ale to nieprawda...
My mamy mnostwo...
Radko ma dwoch dojrzalych bezzebnych narzeczonych, natomiast ja dwoch trzydziestolenich panow :D
Zabawnie jest dopoki nas nie budza o godz 5 rano jakimis smsami typu: whare i you gril?
Na warunki nie narzekamy....
Bo w Azji sie nie narzeka, tylko stwierdza fakty :D
Zniesiemy wszystko byle nie ‘rzeczne wc’ :D
Ryz je sie 3 razy dziennie....a na deser....cos slodkiego oczywiscie ryzowego...
Do herbaty 2 kopiate lyzki cukru...

Kiedys zrobie kolekcje warunkow Indonezyjskich... poki co ze znajomym Samem ruszamy na dzika wyspe Sempu

kisc bananow po raz trzeci!!- SPRZEDANE:D

2009-07-30T09:17:00.004+08:00

kisc bananow za ktora nieswiadomie sprzedalam Radko :D

Poprzednie dni to mistrzostwo swiata. Wczesniej nie opisywalam takich rzeczy, ale mysle, ze ta sytuacje warto przyblizyc. Wczoraj niezliczona ilosc razy plakalysmy ze smiechu przez to cale zajscie.
Ostatnio wspominalam, ze przechadzajac sie po miescie pewna babcia zaciagnela nas do domku na kawe. Dom typu babmus z widokiem na rzeke – komunalne wc – jak jest potrzeba, to sie zalatwia czlowiek w rzece. Chyba jednak nie napisalam wtedy, ze zwolala swoja olbrzymia rodzine, aby mieli na co popatrzec, no i oczywiscie syna, ktory jest stanu wolnego :D:D:D
Jak sie porozumiewamy? Moje 2 karki ze slowkami sa rozchwytywane na wszytskie strony :D w kazdym badz razei dajemy rade.
Oczywiscie babcia chciala abysmy nocowaly u niej, ale jak sie dowiedziala, ze zatrzymalysmy sie u znajomego to przezywala to pol godziny. Dla spokoju trzeba bylo powiedziec ulice na ktorej mieszkamy. Gorace negocjacje i udalo nam sie wyjsc – trzeba bylo tylko obiecac, ze wrocimy nastepnego dnia....
Skoro obietnica, to obietnica – mialysmy jednak nadzieje, ze o godz 11 rano nie bedzie pilnowac ulicy i uda nam sie przejsc bez problemu.
Ale to bylo by za piekne. Babcia jakis wywiad dobry musi miec, bo jeszcze nas dobrze nie bylo widac, a ta juz macha reka z calych sil.
Oprowadzila nas po okolicy, ale na koniec znowu trzeba bylo wejsc do jej chatki.
Po 5 minutach chialaysmy wyjsc to zawolala wsparcie w postaci syna numer 4. Pol godziny rozmowy typu: Kali jesc, Kali pic i chcialysmy ruszyc na plaze.
Nie, nie, nie...chca zebysmy zostaly do godziny 5!!!! Tym razem godzina negocjacji i wychodzimy z domu majac nadzieje, ze to nasze ostatnie spotkanie.
W miedzyczasie zdarzylysmy pozwiedzac miasto, pojsc na przepyszny obiad, pograc w karty itd.
Niestety upaly daja popalic, wiec weszlysmy do naszego domu. Wygodnie siedzimy w pokoju. Ja czytam cos o wulkanach, Radko pisze pamietnik i caly czas sie smiejemy. Kiedy skonczyla bazgrac stwierdzila, ze musi sie ze mna podzielic swoimi myslami...
Nie doszla nawet do polowy a tu nam babka zaglada do okna!!!!
Przyszla do obcego domu, na koncu miasta zeby sprawdzic czy jeszcze nie ucieklysmy!!!!!
Przyprowadzila 6 osob, ktore przychodzily kolejno do okienka, usmiechaly sie i machaly.
Ja juz tam lezalam na podlodze ze smiechu.
Radko udaje twarda i dopisje newsy do pamietnika....
Babcia posiedziala godzine z mama Kirana i ruszyla na swoje smiecie.
No i teraz mamy wielki dylemat, skoro wczesniej obiecalysmy,ze jeszcze przyjdziemy – to chyba trzeba isc...bo teraz juz wie gdzie mieszkamy...nawet w ktorym pokoju....
Stwierdzilysmy, ze losowanie pomoze! Niestety Radko swoja szczesliwa reka zadecydowala, ze idziemy...
Wywiad znowu wysmienity, skret na ulice a babka juz w pogoni za nami.
Weszlysmy do domu jej corki, nastepnie przyszla nas ogladnac jej siostra, wnuki, ziec i polawa sasiadow.
Niesiety moj slowniczek jest wystarczajacy na gora 2 spotkania, wiec improwizacja angielsko – indonezyjska nie miala konca. Po pewnym czasie podnosimy sie do wyjscia...zegnamy sie... jeszcze tylko daja nam adres, kaza zapisac swoj, robia ostatnie zdjecia...machamy i idziemy.
Babcia na odchodne wciska nam kisc bananow..
Dzieki BOGU! Jutro juz ruszamy do Probolingo wiec bedzie spokoj.
Wolnym krokiem ruszamy do domku. Mijamy meczet pelen ludzi, ktorzy zamiast sie modlic wychodza, zeby nam pomachac, 20 dzieci odprowadza nas do domu...
Kiran to dopiero mial z nas ubaw....
Siedzimy sobie, rozmawiamy,smiejemy sie....az tu nagle zatrzymuje sie jakis mezczyzna.
Zadna go nie kojarzy, ale Kiran tlumaczy, ze my go znamy !
Aaaaaaaaaa wolny syn babci!
O matko!!!
Wypachniony, wystrojny!
O boze!
mowi, ze Radko mu sie podoba, czy nie chcialaby zamieszkac w Indonezji :D:D:D
Wszystko juz jasne....nieswiadomie sprzedalam ja za kisc bananow.
Nie da opisac sie tego,jak plakalysmy ze smiechu...
Az glupio w stosunku do mezczyzny, ale nie moglysmy sie powstrzymacc!
Radko ze wzgledu na ‘rzeczne wc’ musiala odmowic panu :D
To dopiero pierwsza miejscowosc na Jawie...bedac na Sumatrze moze dojde do wprawy i przynajmniej motor za nia wezme:D:D

Autostop, autostop, wsiadaj bracie dalej hop.

2009-07-29T08:59:00.013+08:00

Z Kuty dostalysmy sie na stopa do Soka Beach gdzie mialysmy szczescie pare dni mieszkac w domku na plazy. Zachody slonca jak z obrazka.
Stop – nie do opisania.
Idac z plecakami i nasza wymienna tabliczka zatrzymalo nas dwoch sympatycznych panow,ktorzy oferowali podwiezinie, ale oczywiscie za odpowiednia sume. Udalo sie ich przekonac, ze skoro jada w ta sama strone, maja wolne siedzenia i sa dobrymi hinduskimi ludzmi, to moga nas zabrac kawalek :D:D
Niestety przez cala droge nie mogli sie nadziwic idei Austostopu i caly czas probowali wyperswadowac nam dalsze podrozowanie w ten sposob.
Trudno sie sprzeciwic kiedy juz wsadza cie do lokalnego transportu – ktory tez jest nie lada atrakcja.
A tam - Co moze to sie rozpada, a przewozi sie od ludzi, zwierzat do rzeczy ogromnych gabarytow.
Ponadto zaplacilysmy mniej niz lokalni bo uparlam sie, ze przejazd kosztuje 1$ bo tak tez nam powiedzial wczesniejszy kierowca...no coz, cena ta byla sprzed 2 lat :D
Ale nie wyrzucil nas z autobusu. Dotarlysmy do Sokii – a tam bylysmy najwieksza atrakcja rejonu.
Robienie nam zdjec to juz codziennosc. Nie mozemy przejsc 5m spokojnie, wszyscy machaja, trabia, robia zdjecia telefonami komorkowymi z pedzacych samochodow, ostatnio dorwali nas nawet kolo domku w pizamach :/
Mialam w tej miesjcowosci uczyc angielskiego pare dni ...niesiety nikt nie powiedzial, ze oni znaja tylko ‘hello’ i ‘bye’ :D
Bali wyspa pelna tradycyjnych i religijnych ludzi. Glownie to wlasnie to ja wyroznia sposrod innych wysp Indonezji.
Nie ma moze jakichs zachwycajacych zakatkow – ale mozna sie zakochac.
Wyjezdzac wogole sie nie chcialo.
Niestety po kilku blogich dniach przyszedl czas na Jawe.
Tabliczka zmieniona – pierwszy samochod – do tego ciezarowy i jedziemy.
5 godzin jazdy to smiech az do lez. Oj w zyciu tego nie zapomnimy.
Najlepszy byl sposob komunikacji – moj maly dwustronicowy slowniczek w ruch i rozmowa na poziomie :D:D:D
A jacy dumni byli, ze wioza 2 biale dziewczyny! Hoho! Wolniej jechac to juz sie nie dalo, ale przeciez wszyscy musieli zobaczyc kogo wioza.
Tak wiec na Jave dotarlysmy bez problemu... nawet prom na stopa :D
A tam – to czego sie obawialysmy.... w zasiegu wzroku – zero bialych....
Idziemy sobie po miescie –a tam babcia zaciaga nas na kawke. Oczywiscie zrobilysmy faux pas, poniewaz chcialysmy wypic z filizanki – a kawe w Indonezji z flizizanki wylewa sie na podstawke i pije z podstawki :D
Mozecie sporobowac w domu, moze poczujecie lokalny klimat :D
Jak to bywa z naszym szczesciem, dzisiaj mialysmy w planach atakowac wulkan, ale pada a droga, ktora tam prowadzi nie szczedzi nikogo.
Jutro kolejna proba.
Poki co, delektujemy sie przysmakami Javy i poznajemy coraz sympatyczniejszych ludzi.
Nauka Indonezysjkiego jest dzielnie przyswajana wiec juz sie nie martwimy, ze nas po drodze sprzedadza za stado krow, badz garsc cukierkow:D

http://www.youtube.com/watch?v=Ijlj_ZBwb3U a przy takiej muzyce delektujemy sie Indonezja:D
trzeba wytrwac przynajmniej do refrenu :D:D:D:D:D:D:D

Bali

2009-07-23T16:57:00.014+08:00

Z 5 * hotelu w Ubud przenioslam sie na 4 * w Kucie:) a do tego udalo sie to stopem:D
Oczywiscie wszyscy twierdza, ze tu stop nie dziala, a po paru minutach darmowy przejazd klimatyzowanym autkiem sie znalazl :D
Kuta – opisac sie nie da. Takie europejskie miasto z makiem, kfc, sklepami d&g itd. Mozna omijac z daleka, ale jest to dobre miejsce wypadowe do pieknych miejsc.
Do tego oczywiscie potrzebny jest motorek :D
Sprzet wypozyczony na pare dni z nadzieja na przejechanie kilkuset km bez mandatu.
Udalo sie mimo tego, ze policja byla na kazdym kroku :D
Super jezdzi sie w tej bezprzepisowej jungli. Kazdy ma swoje prawa:D:D:D
Sama jazda to niesamowita frjda. Jak to bywa w takich mejscach, brak dobrze opisanych drogowskazow i czlowiek bladzi. Ale wlasnie przez takie gubienie sie dociera sie do przepieknych miejsc gdzie bialego czlowieka dlugo nie widzieli.
Zabawna byla sytuacja, kiedy przy jednej z malo znanych dla obcokrajowcow swiatyn inonezyjczycy z Jawy zamiast swiatyni, to nam pstrykali zdjecia.
Pozniej jeszcze zdjecie z jednym nauczycielem, z drugim, trzecim..i chyba doszlo do 30 :D
Ciekawa jestem co w takim razie bedzze na Jawie i Sumatrze. Az strach sie bac:)
A chyba wczesniej zapomnialam dodac, ze mam nowego towarzysza :D Radko – ktora gubu sie zawszse i wszedzie.

ach te przepisy

2009-07-19T18:36:00.000+08:00

Powrot do cieplych klimatow,czyli do Indonezji...
Zeby bylo ciekawiej na lotnisku w Austalii znowu problemy, ale po godzinnej konfrontacji udalo mi sie odleciec na Bali.
Ach....lato...piekne morze, przesympatyczni ludzi...tego mi brakowalo.
Pierwsze godziny w Azji a ja juz zgubilam namiot. To jest dopiero zdolnosc! 2kg namiot wysuwa sie niespodziewanie gdzies podczas marszu :D
no coz...
ale za to trafilam na 5* ville- z basenem, obsluga, sniadankiem do lozka - za darmo:)
to sie nazywa szczescie:)
Niesamowita para z Hawaii przenisola sie na Bali i rozkrecaja tutaj swoj 'maly' interes :)
Takze na chwile zaszylam sie w tym raju i nie chce mi sie stad wyjezdzac.
Przyszedl czas na nauke jazdy na motorze :D, pierwszy dzien i przejechane kilkaset kilometrow z pasazerem, w miejscu bez zasad drogowych to dla mnie cos :D
Wszytsko bylo by ok, gdyby nie fakt, ze gdzies pomiedzy wulkanami policja kontrolowala wszytskie pojazdy.
Oczywiscie nas rowniez.
Prawo jazdy- mam :D
na samochod :D
I zaczely sie negocjacje, poniewaz chcieli nam zereekwirowac pozyczony motor + wysoka kara + rozprawa w sadzie itp...przeciez my nie mamy pieniedzy wiec trzeba bylo cos wykombinowac:D
godzina postoju z milym panem policjantem i rezultat: jedziemy dalej zwiedzac, ale wieczorem trzeba sie wybrac z nim na piwo.
Dobrze, ze jest nas 2.
Jezeli chodzi o jazde motorkiem, to juz wiem jaka to frjada prowadzic taka maszynke :D
jeszcze sie ucze zawracac, ale poza tym to juz szaleje w ich bezprzepisowym ruchu drogowym :D
Planu brak, namiotu brak, wiec nie wiem gdzie jutro wyladuje...ale cos sie wymysli..

wiza w paszporcie, paszport w kieszeni!

2009-07-15T15:35:00.004+08:00

A to znaczy, znowu w droge!
dzisiaj poznym popoludniem dostalam wize do Indonezji. Po wielkich bojach, siodmych potach, dziesiatkach telefonow, setkach emaili, raportach policyjnych - udalo sie.
W piatek juz laduje na Bali..
Nie moge sie doczekac!!!!!

a poki co, przemycam male co nieco :D

http://www.mojeopinie.pl/gapyear_czyli_dziura_w_zyciorysie,3,1247498533
+

w wersji papierowej jutro w Nowinach Rzeszowskich :D

walczac z biurokracja

2009-06-28T18:40:00.002+08:00

Czas na walke z biurokracja :>
juz 3 tyg jak staram sie uzyskac wize na pare miesiecy do Indonezji...
Niestety Konsulat w Melbourne odsyla mnie do Ambasady w Polsce i na odwrot...
Na granicy moge dostac wize na okres 30 dni, ale to zdecydowanie za malo...zobaczymy co z tego wszytskiego wyjdzie...
no to do 17 lipca:D

Maorysi...

2009-06-03T17:52:00.006+08:00

Po odwiedzinach Whangarei kolej na dalsza polnoc i coraz cieplejsze klimaty.
Udalo mi sie dotrzec do Bay of Islands i przepieknej miejscowosci Russell. Tylko jeden dzien przystanku i pierwsze kelnerskie doswiadczenie:D. Jak juz nie szukasz pracy- ona sama cie znajdzie. Osoby u ktorych sie zatrzymalam sa wlascicielami restauracji, ktora w czasie dlugiego weekendu przezywala prawdziwe oblezenie i kazda para rak sie liczyla. Namawiac mnie nie trzeba zwlaszcza, ze praca z takimi zwairiowanymi ludzmi to sama przyjemnosc.
Rano znow kciuk w gore i udalo mi sie nawet zlapac prom na stopa:D
Czlowiek coraz bardziej sie rozkreca a tu dni w Nowej Zelandii sa juz policzone :(
Chwila zastanowienia: kierunek daleka polnoc i cs u Maorysow czy zachod i spotkanie z delfinkami. Wybralam pierwsza opcje i dotarlam do przesympatycznej jedenastoosobowej rodzinki, ktora przyjela mnie jak wnuczke, corke, siostre. Cale miasto to blizsza badz dalsza rodzina, gdzie dostalam zaproszania na kolejne wizyty. Cos niesamowitego. Goscinnosc,ktorej zapomniec sie nie da.
W uszach wciaz mam setki ostrzezen na temat autostopu a zwlaszcza w polnocnej czesci tej wyspy, a takze o rdzennej ludnosci Nowej Zleandii czyli Maorysach.
Ja z ich strony zaznalam duzo ciepla, otawrtosci, hojnosci mimo, ze nie sa zamozni to dziela sie tym co maja.
Mowi sie, ze Maorysi to bardzo leniwi ludzi,ktorzy kradna - na wszystko trzeba uwazac i najlepiej trzymac sie z daleka.
Ja sama u jednej osoby, ktora zabrala mnie na stopa zostawilam aparat i kilka innych rzeczy. Jeszcze przed tym jak zdarzylam sie sama zorientowac, rzeczy zostaly mi przywiezione pod sam dom!
Od innych Maorysow na pozegnanie dostalam prezenty i mnostwo pozytywnych slow na droge.
Inni wcielali sie w przewodnikow swojej ziemii przekazujac historie i kulture, ktora towarzyszy im od wiekow.
Rangi to moje nowe imie nadane przez jedna z rodzin, ktore odwiedzilam :)
W takich chwilach czlowiek zdaje sobie sprawe, jak stereotypy krzywdza innych.
Niestety przyszedl czas na trzecie starcie z Auckland, a to znaczy... powrot do Australii.
Czuje, ze zostawiam tu czaste siebie...i mam nadzieje, ze w przeciagu kilku najblizszych lat wroce tutaj..byc moze na dluzej.

Northland

2009-05-30T09:47:00.005+08:00

Whangarei

gole stopy to tradycja kiwusow:)

Kasia & Gareth

Auckland

Do Auckland - tak zwanej stolicy Oceanii dotarlam tym razem bez przeszkod i przygod. Chyba, ze liczyc wyladowanie w poludniowej czesci miasta, ktora kazdy kazal mi omijac szerokim lukiem. Niestety nie udalo sie. Stop akurat tam mnie zaprowadzil. Sympatyczna garsta Maorysow naprowadzila na dobra droge i po 101 pytaniach skwitowali:ty to masz jaja kobieto:D no coz, nic mi o tym nie wiadomo.
Auckland - miasto jak to miasto. Rewelacji nie zauwazylam. Byc moze dlatego, ze zaraz po 1 dniu uciekalam na polnoc.
Stop do Whangarei podzielony na dwoch zwariowanych mezczyzn. Czyli zadna nowosc.
A tam na drugim koncu swiata czekala na mnie znajoma z liceum i przesympatyczna rodzina jej narzeczonego.
Niestey czas goni i trzeba ruszac dalej...dzien jutrzejszy pokaze,ktory kierunek wybiore, bo pare opcji sie wciaz przewija przez mysl...

ku polnocy

2009-05-28T13:45:00.005+08:00

Kciuk w gorze i jade dalej. Po odwiedzinach Taupo i Rotoura i 30km codziennych spacerach przyszedl czas na kierunek polnoc. Mam paru nowych towarzyszy – 2 hot water bottles (gumowe buletki:D), ktore pomagaja w kryzysowych (zimnych) momentach oraz deszcz! Ach...tego drugiego probuje sie od dawna pozbyc, ale uparty jest:>
Stop w najgorszych mozliwych miejscach dziala swietnie. Ludzie niesamowici. Jedni zapraszaja do wlasnego domu, badz plantacje maryski, kopalni zlota, nastepni na darmowe porady u prawnika specjalizujacego sie w sprawach imigracyjnych, kolejni na wycieczke do Auckland (chociaz zmierzalam w zupelnie innym kierunku), a ostatni dostarczaja adrenaliny uciekajac przed policja za przekroczenie predkosci!
Coraz wiecej wariatow spotykam na swojej drodze. Oczywiscie caly czas odbieram ich bardzo pozytywnie,nic tylko smiac sie pozostaje. Nawet zdazyly sie dwie propozycje malzensta a innym razem posiadanie dziecka.
No coz...moze ktos z was jest zainteresowany to z checia dam namiary?:D
Tak wiec z wszelkimi mozliwymi przygodami dotarlam do Coromandel, ktory slynie z przepieknych plaz. Rzeczywiscie mnostwo cudownych zakatkow do ktorych malo kto dociera, ale zapewne latem wygladaja znacznie lepiej.
Odwiedzilam slynna plaze, ktora znana jest z goracych zrodel. Wystarczy w odpowiednich godzinach wybrac sie w wyznaczone miejsce, wykopac dziure i ma sie naturalne spa i goraca kapiel.
Bedac w okolicach trzeba bylo rowniez odwiedzic Cathedral Cove, ktora jest wyznacznikiem okolic Coromandel.
Tego mi bylo trzeba. Odpoczynku po ostatnich przygodach...
Nie opisuje ich, bo komedie dramatyczne to nie moje klimaty:D

kraina rezerwatów geotermicznych

2009-05-23T14:17:00.000+08:00

Studenckie miasto- Palmerston North zapamietam jako’bosa’ miejscowosc.Dziesiatki mlodych ludzi nie korzysta z takiego dobrodziejstwa jakim jest obuwie.
Na poczatku myslalam, ze ktos moze przegral zaklad, ale zliczajac kolejne podobne przypadki wierze,ze to jest jaksa tradycja:D
Pare stopni celcujasza wiec ja chodze ubrana w zimowe rzeczy,a studenci na bosaka i w krotkich spodenkaach. (!)
Przyszedl czas pozegnac sie ze zwariowanym naukowcem i wyruszyc dalej na polnoc. Tylko ja moglam miec takie szczescie, ze akurat drogi byly zamkniete z powodu sniegu ...Oni naprawde nie wiedza co to sa zimowe opony...
Po niezliczonych kombinajach aby ruszyc na polnoc udalo mi sie dostac do wulkanicznego swiata Wladcy Pierscieni.
Mialam nadzieje przejsc slynny Tongariro Crossing i blizej przyjrzec sie wulkanom ale oczywiscie zostal zamkniety ze wzgledu na warunki pogodowe.
Dotarlam do Taupo – miejsca slynnego z ogromnego jeziora, ktore jest w kraterze wulkanu. Za jeziorem wylaniaja sie 2 wulkany: Mt Tongariro, Mt Ngauruhoe i najwyzszy szczyt polnocnej wyspy Mt Ruapehu.
Kolejna atrakcja to kraina rezerwatów geotermicznych (gejzery, bulgocące błota, gorące źródła) oraz najbardziej ‘dziki’ wodospad NZ –Huka Falls.
Różnorodność i piękno krajobrazów Nowej Zelandii przyprawia o zawrót głowy. Nic dziwnego, że w tej dziewiczej scenerii reżyser Peter Jackson odnalazł krajobrazy żywcem z kart tolkienowskiej trylogii.

5 BIEG

2009-05-18T08:02:00.002+08:00

Piekny kraj to juz wiadomo...za kazdym razem to powtarzam...Nic dziwnego, ze spora czesc Kiwusow nie rusza sie poza granice NZ. Maja tutaj wszytsko czego zapragna. Piekne gory na calej poludniowej wypie, nieskazitelnie czyste jeziora, morze, ocean, wulkany, hektary lasow... i to wszytsko dla 4 mln ludzi, z ktorych ponad 2 mln mieszka w miastach typu Auckland, Christchurch, Wellington itp...
Co wiecej, rano moga sobie serfowac na wysokich falach a popoludniu smigac na nartach... To jest dopiero szczescie.

Dziki kraj i to jest jedna z jego zalet. Glownym hobby jest wedkarstwo, polowanie na zwierzyne i picie alkoholu. Kazdy to powie. Zreszta widac golym okiem.

CS dziala wysmienicie – niesamowici,zwariowani ludzie i ta roznorodnosc...
Dotarwszy do okolic parku narodowego Alban Tasman zatrzymalam sie u mlodych ludzi, ktorzy zyja z tego co naturalne i to co sami zrobia. Az trudno w to uwierzyc.
Kolejny przystanek to gniazdo lesbijek i sluchanie o problemach w zwiazkach kobiet. Mozna sobie tylko wyobrazic do czego baby sa zdolne.
Z tego miejsca rozpoczelam podroz na druga wyspe. Dzieki Cs u ktorej sie zatrzymalam udalo mi sie dojechac bezposdrednio do portu. (a raczej dzieki jej hotelowym gosciom).
Przeprawa promem to 4 godziny podziwiania pieknch widokow....
Wyspa polnocna !!!– 5 bieg i w droge:D
Wellington- bardzo wietrzna stolica i nowy przypadek cs. Dziewczyna punkowa – bardzo religijna, ktora w godzinach nocnych chodzi na polowanie ‘jedzenia’. Warzywa, owoce, pieczywo wszytsko co jest wyrzucane przez sklepy laduje u niej w kuchni. Dodam, ze biedna nie jest.
Po dniu pelnym wrazan zabrala mnie do swojej rodzinki mieszkajacej poza stolica. Przesympatyczni ludzie, az trudno bylo wyjechac.
Obecny CS w Palmerston North, to profesorka antropologii, ktora wieczorami podapala trawe i spiewa mi piosenki o czerwononosym rudolfie :D
Zwariowani ale przesympatyczni ludzi.
Autostop poki co – dziala bardzo dobrze. Najgorsze bylo zachodnie wybrzeze poludniowej wyspy. Garstka ludzi krazacych w promieniu kilku kilometrow.
Ale sie udalo!
Nawet po miescie da sie zlapac stopa:D
Przygod masa, ale nie ma komu o tym pisac.....
Weny brak, czasu brak, internetu brak...

Zachodnia czesc poludniowej wyspy.....

2009-05-12T05:51:00.026+08:00

Pare dni minelo a ja juz dotarlam na polnoc wyspy. Zachodnie wybrzeze to setki km bez czlowieka, zasiegu ale za to mnostwo owiec. Czesc drogi przebyta na stopa, czesc w dobrej cenie z podrozujacym Niemcem. Piekne widoki, to wiadomo...lodowce!!!!, nalesnikowe skaly i piekne morze Tasmana i niesamowity park Abel Tasman NP.
Noclegi u przesympatycznych Kiwusow, ktorym zimno wogole nie przeszkadza! Na zewnatrz 10 stopni, a w domu 11 :D, ale juz sie przyzwyczailam...
To tak w duzym skrocie,bo ciezko tutaj z wolnym czasem jak i internetem.

Glenorchy

2009-05-07T18:10:00.000+08:00

Wczoraj wybralam sie na przejazdzke jedna z piekniejszych tras na swiecie (jak to twierdza przewodniki) wiodaca nad turkusowym jeziorem Wakatipu. Stop w pierwsza strone to kwestia 1 minuty! W druga troszke gorzej...przyczyna: brak aut :D, ale te 20 minut czekania w tak pieknym miejscu to sama przyjemnosc. Sloeczko, piekne gory dookola i oczywiscie przesympatyczni tubylcy. Ach......!!!
Nie wiem kiedy przelecialo te 10 dni w NZ,ale chyba juz czas ruszyc troszke na polnoc.
Ciezko wyjechac z tak pieknego miejsca, ale wiem, ze w ciagu najblizszych lat tu jeszcze wroce:)

Kraj Długiej Białej Chmury :D

2009-05-05T10:18:00.003+08:00

Z serii 'ludzie drogi' :D

W Queenstown zatrzymalam sie wcieplutkim mieszkaniu cs, gdzie mialam okazje spotkac pewna Niemke...ot tak, zwyczajna dziewczyna - podrozuje juz 8 miesiecy dzieki wykupionemu wczesniej biletowi lotniczemu RTW z 2 ogromnymi walizami, duzym laptopem i 2 torebkami. Jej bagaz wazy tylko..uwaga 55kg!!!
nie moglam uwierzyc dopoki nie zobaczylam na wlasne oczy... a co ujrzalam? - m.in budzik!, zapas szamponow, proszkow do prania,mydel na cala 12. miesieczna podroz (!), cukier, dzem, ryz, makaron, sos sojowy, i OGROMNY wor kasztanow!
to tylko czesc rzeczy do ktorych sie przyznala... co bylo na spodzie walizek, wole nie wiedziec :D
ciesze sie tylko, ze to nie ja musze nosic te bagaze ze soba!

Na poludniu...

2009-05-03T16:54:00.013+08:00

Wczoraj zafundowalam swoim nogom 29km trekking... piekna pogoda, piekna sceneria, czego chciec wiecej...
Podczas calej trasy spotkalam kilku lokalnych ludzi (niezwykle przyjazni), pare zajacow i stado owiec...
Dzicz! Ale sliczna...
Jedynie ptakow spiew i jeziora szum....relaks niesamowity.
Jak tak dalej pojdzie, to sila nikt mnie nie wyciagniej z NZ.

A poki co dostalam pod swoja opieke auto Martina i ruszulam po gorkach w strone stolicy poludniowej wyspy czyli Queenstown. Chlopaka znam 5 dni, a on daje mi swoje drogie auto i to w taka droge! Trasa przepiekna, wzgorza, zakrety, gorki, gory...mozna powiedziec, ze same serpentyny! Czasami, az strach w oczach jadac nad tymi przepasciami ale dotarlam szczesliwie do cieplego i pelnego couchsurferow mieszkanka!

Sama nie moge sie nadziwic, ze trafilam na takich ludzi przez ogloszenie ‘dzielenia’ kosztow podrozy....Martin- szwajcarski kucharz, ktory ze swoim zawodem moze zaszyc sie w jakimkolwiek miejscu na swiecie- pracowac i dodatkowo doskonalic zdolnosci kulinarne (ostanie miesiace spedzil w NZ a juz za chwile wyladuje na Karaibach), DJ- amerykanska szycha, ktory rzucil super prace, dom, auto i psa po to by za darmo zbierac pieczarki w NZ! Doslownie!
Przez 2 miesiace pracowal na farmie pieczarek na pol eteatu za co dostawal jedzenie i dach nad glowa, zero $.
Praktycznie sie nie znamy, a oni sa jak bracia. Jeden zabiera pod swoj dach, gdzie okazuje sie, ze mam wolny pokoj, drugi naciska abym wziela jego auto i pozwiedzala sobie okolice...

Do tego pilot Paddy – Kiwi, ktory zalatwil mi wyprawe samolotem nad niezliczonymi szczytami Fiordlandu.
I Patrik – amerykanski wariat chodzacy w spodnicy w czasie przymrozkow i pracujacy w winiarni.

Nikt tu kokosow nie zarabia, ale to nie o to chodzi...To sa sposoby poznawania swiata, kultur itd. Spotkajac tych niesamowitych ludzi,sluchajac ich przygod, ciagle chce sie byc w drodze....

Oby takie szczescie prowadzilo mnie przez cala podroz...

Heaven, Im in heaven...

2009-05-02T13:43:00.048+08:00

Fiordland....Heaven, Im in heaven...

2009-05-01T16:07:00.002+08:00

Przed wyjazdem do NZ czytalam artykul na temat dluzszych podrozy, gdzie wiekszosc Polakow non stop powtarzalo, ze nic nie ma za darmo, a takie podroze to koszt kilkudziesieciu tysiecy zl!!!
No coz, ja zawsze powtarzam, ze podrozowac majac pieniadze, to nie sztuka...
Ale jest tyle sposobow taniego podrozowania jakie ja wykorzystuje i wiem, ze sie da
A teraz przyklad kolejny: jeden z chlopakow mieszkajacy z DJ jest pilotem i zalatwil mi darmowy lot do najpiekniejszego miejsca w NZ (Milford Sound) i kurs statkiem po Fiordlandzie!!!! W sumie 2 godziny lotu nad setkami szczytow ciezko mi ubrac w jakiekolwiek slowa...cos cudownego i niepowtarzalnego. Wygladalam troche jak Chinczyk bo tyle zdjec robilam, ale to bylo cos przepieknego!
Nic dziwnego, ze Fiordland jest uznawany za 8 cud swiata!
Ja w tym dniu czulam, ze znalazlam raj na ziemi...bardzo zimny, ale raj!
Milford Sound – dzika przyroda, piekne krajobrazy, i fiordy...Mitre Peak o wysokosci 1694m.n.p.m, uwazany jest za najwyzszy klif fiordowy na swiecie. Kursujac po MS dotarlismy do Morza Tasmana, ktore ukazalo relaksujace sie foczki, delfinki i inne cuda!
W drodze powrotnej zaliczylismy atrakcje, jaka byl prysznic pod wodospadem! Zimny prysznic nikogo nie ominal....
Do tej pory nie moge sie otrzasnac. Zdjecia nic,a nic nie pokazuja tego co oczy widzialy!
Ta niezapomniana przyjemnosc to jakies 500$ a ja znow mialam ogromne szczescie spotkac dobrych ludzi na swojej drodze!!!

A teraz schodzac troche na ziemie, czyli do zimnego domu...Chlopacy wpadli na swietny pomysl: pojechac i ukrasc troche drzewa....hmmm....wszytsko, byle by bylo troszke cieplej...
Tak wiec pojechalismy w poszukiwaniu drewienka, ktore mozna przygarnac pod swoj dach. 2 Amerykanow, 1 kiwi(Nowozelandczyk) i 1 ozi (Australijczyk) i ja do parady. Mialam ratowac europesjkim akcentem wrazie gdyby nas zlapali:D
Drzewo zdobyte, czesc znalezione, czesc obciete a reszta zabrana z miejsca robot drogowych!
Ale wazne, ze wieczor przy cieplym kominku z cieplutka herbata.(bez czapki i kurtki!!!)
Tak to mozna mieszkac, piekne widoki za oknem...z kazdej strony jestesmy otoczeni gorami, a pare krokow dalej sa przepiekne jeziora...ach...pieknie...
I cala banda wariatow, ktorzy kaza mi nadrabiac zaleglosci kulturalno-rozrywkowe czyli filmy jackass.

P.S Nie mam za bardzo dostepu do mediow, ale chlopacy strasza mnie, ze swinska grypa w NZ zostala wykryta u kilkunastu osob. Jeszcze jeden stopien zagrozenia swiatowa epidemia i NZ zamyka wszytskie lotniska. Hmm... Gdyby nie bylo tak zimno, gdyby sie znalazla dla mnie praca to czemu nie...
Ale poki, co zapisuje adres ambasady, ktora w takim wypadku bedzie musiala zasponsorowac mi pobyt....

(zdjecia umieszcze po weekendzie)

W krainie hobbitow....

2009-04-30T06:50:00.001+08:00

Czyli w Nowej Zelandii jest bardzo zimno....
Ale zacznijmy od poczatku...
Na lotnisku stawilam sie przed czasem, ktory zostal wykorzystany co do ostatniej minuty..
Podchodze do odprawy... wydaje sie wszytsko ok.. waga plecaka tylko 13kg juz z namiotem i karimata, wiec tym nie mam sie co martwic...W pewnym momencie kobieta prosi mnie o pokazanie biletu powrotnego...hmmm???
Nie mam, ale mowie, ze wroce przed 17 lipca poniewaz to jest data wylotu z australii do kolejnego kraju...
Ale ona twierdzi, ze takie sa wymogi NZ, ze to, ze mam bilet gdzies tam z australii ich nie obchodzi, bo skad maja wiedziec czy z niego skorzystam... (sic!)
Moja odpowiedz, ze tez nie maja pewnosci czy wsiade do jakiegokolwiek samolotu wylatujacego z NZ plus wiele innych wydaje jej sie nie byc wogole przekonywujaca...
I tym sposobem po pol godzinnej wymianie zdan koncze z biletem w reku...
Usiadlam spokojnie zastanawiajac sie czy wybralam dobra date..czy nie za krotko badz za dlugo...
I tak sie przygladam temu biletowi i patrze na cene...wszystko sie zgadza, oprocz waluty jaka zaplacilam.... placlam w dolarach australijskich (ktore sa silniejsze)a na rachunku jest waluta nowozelandzka...
Tak wiec wypatrzywszy ten blad wracam do kobiety i mowie, ze sie pomylila, na co ona, ze wszytsko jest w porzadku i tak ma byc. Tlumaczenie nierowonosci dolara dolarowi nic nie pomaga. Tak jakbym dziecku z przedszkola tlumaczyla.. Albo i gorzej.
No coz...rezygnuje bo widze, ze ciezki przypadek...
Dzwonie do odowiednich osob, ktore utwierdzdaja mnie w przekonaniu, ze kilkadziesiat $ powinno zostac mi zwrocone.
Na sama mysl o kolejnej rozmowie z wysoce inteligentna przedstawicielka australii mam ochote skakac z radosci:/
Czas ucieka a ja im nie popuszcze. Wracam na miejsce z wiadomoscia jaka uslyszalam i slysze:co znowu?- tu jest przyklad australijskiej kultury i profesjonalizmu.
3 osoby przy mnie + szefowa na lini i po 20 min udalo im sie rozwaizac zagadke.
Gdybym chciala w jakikolwiek sposob przedstawic ich zmagania z ‘wyzsza matematyka’, bylo by to niemozliwe.
Nie moglam uwierzyc, ze problem z jakim przyszlam w naszym kraju bylby skwitowany: ‘o tak, przepraszam, pomylilam sie’, u nich jest zagadka dziesieciolecia.

Na nic przedstawiania problemu na kartce, 1$ Aus = 1,30NZ.
Na nic tlumaczenie, ze oni nie przyjmuja innej waluty tylko swoja, wiec po kalkulacji (ktora ma na ekranie komputera!!) powinno sie zaplacic mniej.
Po burzy australiskich mozgow zwrocili mi nadwyzke wraz z wiadomosciam, iz od paru dobrych lat, od kiedy kobieta tam pracuje, jestem jedyna osoba, ktora zauwazyla ten blad.
Pozostawie to bez komenatrza...

Lot z turbulencjami, ale jakos sie udalo wyladowac. Tym razem na delkaracji wjazdowej nie sklamalam ani troszke. I co? Nie oplacalo sie.
Wzieli mnie na kontrole....a raczej moj namiot...10 min byl pod okiem ekspertow:D
Jak sie pozniej dowiedzialam,odkurzyli mi go:D:D:D
No prosze...szkoda, ze brudnych rzeczy nie mialam, moze zalapalyby sie na darmowe pranie...
Na lotnisku czekali juz na mnie zwariowany Martin i DJ z ktorymi zaczelam podroz.
Pogoda w Christchurch cudna.27stopni. Ladniej niz w Australii, ale cieszylam sie nia tylko pol godziny poniewaz od razu ruszylismy na poludnie wyspy.
Zatrzymalismy sie w pieknym gorskim miasteczku Wanaka.
Rozmawiajac z ludzmi, ktorzy mieszkaja tutaj od urodzenia, a od kilku tyg sa bezrobotni, zaczynam tracic nadzieje na znalezienie pracy..
Zreszta sama nie wiem czy akurat tutaj chcialabym pracowac...Moze gdybym byla odpowiednoio przygotowana..czyli jakas porzadna kurtka zimowa i cieple buty...kto wie...
Poki co w mieszkaniu znajomych DJ siedze w kurtce i czaplce na glowie.
A sypiam ubrana od stop do glow.
Jednak krajobrazy jakie widza moje oczy, sa nagroda za to wszytsko.

w drodze...

2009-04-20T14:56:00.029+08:00

ach...bo jurop zapomina o lewej stronie :D

Mattieu i jego piekne pedicure!

moze licytacja?kto da wiecej?

he? Oj Mattieu szuka w kazdej dziurze

kiedy Josephina odmowila posluszenstwa w Alice Springs....

poplywamy? lato na outbacku:D

cien zawsze sie znalazl

europa w australii

usa w australii :D

golf na odludziu :D

Outback

2009-04-02T17:50:00.044+08:00

Josephina rulez!

Flinders Ranges

A co by nie!

Prawie jak autostrada :D

Urulu

Olgas

Olgas

Kings Canyon

McDonalds Ranges

Troszke czasu spedzilam u rodzinki, gdzie zazylam luksusu po Azjatyckich standardach i obecnym nisko budzetowym podrozowaniu. Polskie przepyszne jedzonko, ciepla woda, krolewskie loze, duzo smiechu i energia naladowana na nastepne tysiace kilometrow.
Chcac zobaczyc prawdziwa Australie dolaczylam do 2 zwariowanych Francuzow i leniwej Niemki, ktorzy od 6 miesiecy podrozuja samochodem tak starym, ze pierwsze pytanie jakie przyszlo mi na mysl, to jak my nim dojedziemy. Ale Josephina, bo tak sie zwie, to auto z zasadami i kultura osobista:D. Pierwszy zakret i pokazala kto tu rzadzi. Przednie drzwi otworzyly sie na osciez. Widocznie to bylo przeslanie do mnie: nie pasuje,to wysiadaj :D
Mimo tego, ze drzwi sie otwieraja podczas jazdy, tylnie szyby sa zablokowane, przednia do polowy (ewentualnie podczas jazdy sama decyduje kiedy nam potrzeba wiecej swiezego powietrza i wtedy opada), a bagaznik zamyka za 20razem, Jozka mknie dzielnie przez dlugie godziny mijajac pola, pare drzew i odilozowane wioski. Wyposazeniem jakie ma w srodku nie powstydziloby sie najnowsze auto :D Matieu to zlota raczka i wszytsko potrafi zmatowac. Naprawde zadziwiajace. Kilka zamontowanych wtyczek i nie ma sie co martwic o prad.
Przychodzi czas na moje zblizenie z Jozefina:D. Siadam po prawej stronie i jade.Oczywiscie nasza dziewczyna ma manualna skrzynie biegow, wiec pierwszy moment zmiany i ja odchruchowo szukam reka biegow po prawej stronie, zamiast kierunkowskaznow uzywalam wycieraczek, ale poza tym dzielnie jedziemy.
Kiedy zaczyna zapadac zmrok i jade z przepisowa predkoscia, cos ogrooooomnego przecina mi pas.Oczywiscie to byl wielgachny kangur, ktorego dzielilo kilka centymetrow od smierci.
W pierwszym momencie jak ujrzalam zwierze przed soba, mialam wrazenie, ze to jakis film 3D i ze zaraz zderze sie z dinozaurem :D
Noce spedzamy w namiocie w nielegalnych ale dobrze ukrytych skrawkach pola, lasu, parku badz pola piknikowego.
Tysiace kilometrow przejechanych przez prawdziwa Australie, czyli pustkowia. Setki kilometrow dzielace opusztoszale miasteczka, w ktorych mozna spotkac srednio po 10 mieszkancow.
Miejscowosci te wygladaja dosc przerazajaco...jak z horrorow...Ludzie...hmm..tez.
Zreszta nic dziwnego..co mozna tam robic nie majac kontaktu ze swiatem.
Zasieg w komorce przez cala droge mialam 2 razy! Oczywiscie miejsce bylo szczegolnie oznakowane.
Wiele dni jazdy przez bezludzia i kilkaset km drog bez asfaltu to czas gdzie Jozka sprawdzala swoje sily.
Dalismy rade. Po drodze zwiedzilismy m.in Flinder Ranges, ktore pozbawilo nas 1 opony. Ale warto bylo udowodnic, ze Jozefina ma niewidzialny naped 4x4.
W wiekszych mijanych miastach jadac rozpadajacym sie 16letnim autem z przywiazanymi na dachu bagazami (co swiadczy o tym, ze turysci dorwali sie auta i prawdopodobnie maja jeszcze trudnosci z lewostronnym ruchem), dziewczyna za kierownica i piosenkami typu „girls just wanna have fun” dziwnym trafem nawet w godzinach szczytu mielismy mnostwo wolnego miejsca w promieniu kilku metrow :D
Towarzystwo z jakim mialam przyjemnosc przebyc dluuuga droge ukazalo mi nowy punkt widzenia na Francuzow.
Zawsze myslalam, ze to Polacy bardzo kombinuja i ze w calej Europie sa brani za zlodziejow (niestety) a tu Francuzi przebijaja wszytsko. Krandna od Marsow, poprzez mapy, ubrania do prysznicow!!
Helga – Niemka nie potrafi pojac nastawienia swoich sasaidow. Lamanie zasad, nawet najmniejszych to nie dla niej.
I tak bylo w dniu kiedy po dlugich godzinach jazdy dotarlismy do Urulu, gdzie oplata za wstep do Parku Narodowego wynosi 25$ za osobe.
Widzac otwarta brame i slyszac zza plecow dopingujacych Francuzow - jade dalej i tak oto zaoszczedzamy $, ale za to skargi Helgi nie mialy konca.
Oczywiscie prowodyrami byli Francuzi, ktorzy znaja zasady dobrej motywacji.
Kiedy zaczal zapadac zmrok trzeba bylo znalezc jakies miejsce do spania, nie wyjezdzajac z PN, aby jutro rano „drugi” raz nie placic za wstep.
Nie bylo to takie latwe poniewaz staznicy pilnuja tego regionu bardzo dokladnie. Dodatkowo jest to ziemia swieta dla Aborygenow wiec troche strachu w oczach kazde z nas mialo.

Tej nocy nikt nie spal dobrze. Zwlaszcza, ze psy dingo dawaly znac o swojej obecnosci.
Niespokojny sen warty byl zachodu, a razej wschodu slonca nas pieknymi skalami The Olgas, ktore okazaly sie nad ranem w calej okazalasci.

Powrot do Urulu i podziwianie miedzianej skaly w swietle dziennym bylo niezapomnianym wrazeniem.
Wejscie na gore jest dozwolone ale jednak niepolecane ze wzgedu na swietosc tego miejsca dla Aborygenow, a takze ciezkiego podejscia.
Ale kogo mozna wypatrzec w kolejce chetnych wspinaczki? Oczywiascie Japonczykow i Chinczykow, ktorzy musza miec dobre zdjecia z wszytsckich miejsc widokowych.

Kolejne miejsce ktore zachwyca to King’s Canyon. Oddalony tylko 600 km od Urulu.
Setki km juz tutaj nie maja znaczenia. Taki odcinek rownoznaczny jest ze slowem „niedaleko”. Tego samego dnia udaje sie nam dotrzec do zniewalajacego kanionu, ktory mimo ciezkiego kilkugodzinnego podejscia, temperatury 45 stopni potrafi zachycic najwybredniejszych turystow = Francuzow.

Kolejny przystanek to McDolands Ranges gdzie dochodzimy do wnioksu, ze serce Australii rzeczywiscie jest warte przebycia nawet 4000km!

Jestesmy brudni, niewyspani, zmeczeni ale za to bardzo szczesliwi !!

Ozzie land

2009-03-23T15:14:00.039+08:00

Melbourne

surfer's paradise..czekajac na fale....

Dwunastu apostolow...a w rzeczywistosci juz tylko 9

The Grotto, Port Campbell

Azja Rulez

2009-03-15T18:10:00.016+08:00

indonezja z lotu ptaka

duzo by opowiadac :D po prostu Niv:D

Petronas Tower

Co robie kiedy miasto chce mnie oszukac?

Oszukuje pierwsza:D !
Najgorsze jest wtopic sie w tlum, kiedy jestem jedyna biala osoba w promieniu kilometra.

Nie zebym bardzo oszukiwala. Mysle, ze ladniej mozna nazwac to kombinowaniem :D

Przez miesiac pobytu w Malezji zauwazylam pewne podobienstwo do naszych rodakow.
Lubia oszukiwac sasiadow, panstwo itd.

Dlaczego nie ograniczaja sie z woda, badz pradem? Poniewaz ‘pozyczaja’ od sasiadow albo zatrzymuja liczniki.

Biorac pod uwage ten fakt, bylam bardzo zdziwiona kiedy mielismy mala sltuczke ze znajomymi.

Poszkodowana kobieta spokojnie wziela tylko numer telefonu, ktory zreszta brzmial jak gdyby ktos przypominal sobie numer znajomego z podstawowki.

Juz wyobrazam sobie podobna sytuacje w Polsce :D

Tak jak pisalam w ostatnim poscie – w moim couchsurfingowym domku znalazlam miedzynarodowe towarzystwo: Kanadyjke, 2 Francuzki, Amerykanina, Anglika i najbardziej pozytywna osobe jaka poznalam przez te 3 miesiace – zwariowanego Argentynczyka.

Jego otwartosc rozbrajala wszytkich. Niewazne czy to byl autobus, centrum handolwe czy miejsce czyjejs pracy... Mala gitarka z ktora sie nie rozstawal jednoczyla i zadziwiala pobliskich ludzi.

Chcielismy troszke zarobic na jego wielkim talencie, ale niestety Malaje nie znaja sie na dobrej muzyce :D:D

http://www.youtube.com/watch?v=xwucSUOX44A

A co jeszcze potrafi ta latynoska krew? Tanczyc salse w centrum miasta na srodku ulicy, spiewac w 4 jezykach, wygrywac z lokalnymi ludzmi w ich narodowa gre i sprzedawac zuzyte bilety autobusowe:D

Brakuje mi tutaj takich wariatow....

p.s pozdrowienia z Australii

Singapore is a FINE city! :D

2009-03-04T08:29:00.021+08:00

Po wyjezdzie z Sebany udalam sie do Johor Bahru gdzie znow zatrzymalam sie u muzulmanskiej rodzinki. Takiej goscinnosci to nigdzie jeszcze nie zaznalam. Naprawde mozna czuc sie jak czlonek rodziny.

Kobieta ma 60 lat a wigorem przegonilaby niejedna szestnastke. Wieczorami zawsze wychodzilismy z jej znajomymi, rownie zwariowanymi ludzmi.

Nie dadza sie nudzic.

Jedna osoba mnie przywiezie na miejsce, druga odwiezie, trzecia chce zabrac na domowy obiad a czwarta odwiezc do Singapuru. Oni sa nadzwyczaj pomocni i bezinteresowni.

Jednya wada to ich nagminne spoznianie sie. Ale to wpisuje jako ceche narodowa.

Dzieki tym wszytskim lokalnym znajomosciom poznalam kuchnie malezyjska chyba najlepiej z wszytskich odwiedzonych krajow. Zaskakujace sa slodkosci w ktorych znajdujemy np. makaron w ciescie badz fasole w lodach:D.

ALe trzeba przyznac, ze jedzenie tutaj (w kazdej postaci) to pychota.

Niestety nie bedzie mi dane degustowac wiecej azjatyckich przysmakow, poniewaz moje dni na tym kontynencie sa juz policzone.

Od 2 tygodni przez ten fakt mam probemy z zasnieciem, poniewaz chcialabym zostac dluzej, a czas ucieka...

Korzystajac z okazji pobytu w JB odwiedzilam Singapur, ktory odzielony jest tylko mostem od Malezji.

Miasto i panstwo w jedynym znane jest ze swojej czystsci. A wszytsko przez wszechobecne zakazy i kary. Ja zlamalam tylko kilka, ale i tak nie byloby mnie stac na splacenie naleznosci.

Nie wolno: pic i jesc w srodkach komunikacji publicznej, przechodzic na czerwonym swietle (:D moja specjalosc), rzuc gumy (ktorej nie mozna kupic w zadnym singapurskim sklepie:D), zasmiecac, spac w nieodpowiednich miejsach, pluc, palic papierosow itd...

Oprocz tabliczek z zakazami mozna znalezc drapacze chmur, hinduska dzielnice, chinatown i inne mniej lub bardziej ciekawe miejsca. Duza metropolia, ktora nie zapadnie mi na dlugo w pamieci. Byc moze moj stosunek podyktowany jest pogoda na jaka trafilam. Deszcz nie mial dla mnie litosci.

Dzisiaj ruszam do stolicy gdzie zapewne w domu Elmy bedzie na mnie czekac miedzynarodowe zbiorowisko couchsurferow:)

Sebana Cove

2009-03-02T09:26:00.034+08:00

welcome to Sebana Cove

Zaleglosci z Penangu

2009-03-02T08:43:00.021+08:00

Hinduska dzielnica w Georgetown

mniam mniam,czyli deserek z niespodziankami w srodku

schowek na miotly:D

apartament w dzungli

Sebana

2009-02-27T13:29:00.007+08:00

Dni plyna szybko nieslychanie a ja codziennie poznaje niesamowitych ludzi. Ludzi z pasja, ktorzy od wiekow zwiazani sa z zywiolem jakim jest woda.

Wiekszosc z nich kilkadziesiat lat temu zamienila swoje mieszkania na lodki i cieszy sie wolnoscia. Co jakis czas zmieniaja port i ciagle sa w drodze....

84 letnia babcia to chyba jedna z tych osob, ktore moglabym sluchac godzinami. Jej historie sa godne nakrecenia filmu.

Japonczyk, ktory znajduje sie w ksiedze rekordow Guinnessa za swoje zeglarskie zaslugi.

I oczywiscie zwariowane ameryskanskie malzenstwo, czyli wlasciciele statku na ktorym sie troche zasiedzialam.

Obecnie ich zycie kreci sie glownie wokol facebooka, ale pomijajac ten fakt to naprawde pozytywni ludzie.

Pomiedzy poznawaniem oryginalnych historii, a korzystaniem z uslug resortu poszukuje przygod w dzunglii :D

Ja i starszy ode mnie towarzysz- rower- juz zdarzylismy uciekac przed dzikiem (badz zwierzeciem, ktore podobnie wygladalo) oraz gonic wredne malpy, ktore ukradly mi wode.
Spotkalam jeszcze jedno nieznane mi zwierze - dosc pokaznych rozmiarow-, ale szczerze mowiac nie wiem kto szybciej uciekal, ja czy ono?

Starszy niz Titanic :D

2009-02-21T14:28:00.005+08:00

Ostatnio coraz trudniej jest mi pisac posty, a to dlatego, ze jestem swiadoma, ze nawet w minimalnym stopniu nie jestem w stanie przekazac tego wszytskiego co sie dzieje, co sie widzi czy czuje.

Kazdy dzien jest zupelnie inny, warty opisania, ale przewazniej brak czasu powoduje duzo zaleglosci, ktorych pozniej nie chce sie juz nadrabiac.

Setki wrazen, mnostwo spotkanych niepowtarzalnych ludzi, przepiekna sceneria - to wszytsko jest bezcenne.

Malezja byla dla nas miejscem w ktorym kazdy podazyl swoja sciezka.

Pogo & Olo (z ktorymi podrozowalam przez pierwsze 2 tygodnie, nastepnie widywalismy sie w drodze) sa juz w Australii i eksploruja pola namiotowe:)

Tomek ruszyl na poludnie Malezji, ja natomiast poczatkowo na polnoc z zamiarem odwiedzenia Indonezji.

Tak wiec tym samym odpowiadam na pytanie, ktore kilka osob zadalo mi w mailach.
Tak, podrozuje sama.
Jest R E W E L A C Y J N I E! :D
W grupie i z Tomkiem bylo swietnie, ale teraz to dopiero przgoda:D

Wracajac do miejsca w ktorym ostatnio przebywam.... Dojazd zajal mi duzo czasu, ale sie oplacalo :)
Oczywiscie w nocnym pociagu biala twarz wywolala ogromne poruszenie.
Jak to bialy czlowiek jedzie klasa ekonomiczna? Biala dziewczyna? Sama?

Pozniej powtorka w autobusie. Tym razem pytania: dlaczego w tym kierunku? Przeciez tam nie ma co robic! To dzungla!

Po dotarciu na drugi koniec Mazlezji (rzut beretem od Singapuru) w malym islamskim miasteczku spotykam przesympatycznych i pomocnych ludzi.

Kobiety, jak to przystalo na kraj muzulmanski, ubrane sa od stop do glow.
Wydawaloby sie, ze przy takim sposobie ubierania wygladaja jednakowo. Ale nie!

Mozna dostrzec rozne grupy: skromne dziewczyny noszace jakies plaskie buciki, bez dodatkow itd, strojnisie na 10 cm szpilach z tona bransoletek, ale najbardziej spodobala mi sie grupa dziewczyn, ktore pod dlugimi spodnicami mialy dresiki adidasa. Islamskie odmiany dresiar?:D

Po godzinie czekania na kolejny autobus zdecydowalam sie zlapac cokolwiek byle dojechac juz na miejsce. Lokalna przyczepa? Czemu nie? 20 km buszu!

Przy wjezdzie na terytorium resortu ochrona kontrolujaca wszystko co sie rusza, nastepnie 3 km kolejnej dziczy, przez ktora przewoza mnie juz pracownicy portu.

Teraz zostalo mi juz tylko znalezc 'moj' statek.

Nie zaglowke, nie motorowke, ale 102 letni statek.
Oczywiscie najwiekszy w porcie.

Pytanie co ja tu robie?:D

Wlasciciele tego wlasnie zabytku wybrali sie na konferencje naukowe, a ja zostalam poproszona o nadzor nad jednoosobowa zaloga :D (czytaj: oboje nic nie robimy).

Mimo wieku to niezla sztuka z tego statku. Oczywiscie na chodzie. Mam swoja kajute z Tv, kuchnie, pelna lodowke itp:D

Miejsce jest niesamowite. Mozna tu znalezc wszytsko: od ciszy i spokoju po sporty ekstremalne.

Rano pokrece sie po pokladzie, pozniej ruszam na silownie, gdzie przy dobrych wiatrach uda mi sie spalic poranna smietanke do kawy, pozniej kapiel w ogromnym basenie (przystan jest wypelniona przez bogatych & leniwych staruszkow, takze z dobrodziejstw resortu korzystam glownie ja :)

Dodatkowo do dyspozycji mam pola glofowe, korty tenisowe, kajaki, rowerki, internet, saune (po co komu tu sauna, skoro na zewnatrz jest naturalna????)

Wieczorem na zmiane z Didikiem (indonezyjski pracownik statku) gotujemy azjatyckie specjaly. Naprawde nie jest trudno.

a wyglada to tak:

Krok I: ugotowac ryz!
Krok II: Przeszukac lodowke i zgarnac warzywa, ktore sa pod reka (polowy nie znam a i tak cos zawsze wychodzi)
Krok II: przygotowac curry, chilli i sol!
Ugotowac, wymieszac i azjatycka pysznosc gotowa:D

Dzisiaj bedac w pobliskiej chinskiej wiosce po zakupy wypatrzylam mnostwo ciekawych miejsc wiec w niedlugim czasie rowerek pojdzie w ruch! Oby tylko czasu wystarczylo...

W tej dzungli oprocz wszedzie juz obecnych malp i innych ciekawych zwierzyn mozna spotkac dzikie slonie!

Takze trzeba zaczac polowanie z aparatem. Jednak po ostatnich doswiadczeniach z konikiem nie zamierzam zbyt blisko podchodzic do jakichkolwiek zwierzat bo nie bedzie komu jechac dalej...

Wystarczy pamiatka po kopycie, ktora chyba zostanie ze mna na dluzszy okres.,..

p.s jedyny minus resortu to fakt, ze maja dobrego informatyka, ktory zablokowal podlaczenie obcych urzadzen do komputera. Takze zdjecia ukaza sie pewnie kolo marca.

welcome to the jungle

2009-02-15T21:51:00.008+08:00

Kazdy dzien to mnostwo atrakcji, wrazen i ciezko nadazyc z pisianiem. Postaram sie jakos nadrobic zaleglosci.

Weze, skorpiony, aligatory, dom bez elektrycznosci na ogromnym wzgorzu z dala od cywilizacji? Tak bylo w zachodniej czesci wyspy Penang.

Prawdziwa dzungla.
Zeby tam dotrzec trzeba bylo przedostac sie na drugi koniec wyspy. Pozniej pol godziny jechac pieciocentymetrowa sciezka nad ogromnymi skarpami, nastepnie 20 minutowe przedzieranie sie przez gaszcz (takie a'la pionowe zejscie).

Wydaje sie takie niby nic, ale przed zmrokiem ruszylismy jeszcze do wioski aby zobaczyc trening "tanczacego lwa" czyli grupy ludzi, ktora wyczyniala cuda skaczac na wysokosciach.

Kiedy nadszedl czas powrotu okazalo sie, ze 25 letni motorek nie ma swiatla. Ale lokali ludzie poradza sobie ze wszytskim. Malutka latarka w reke i dzielnie jedziemy. Dodatkowo ja trzymalam badyl, ktory mial odstarszac weze. Ciemno, przed nami same skarpy, zakrety, wyboje, dziwne odlosy nieznanych zwierzat...
Adrenalina na wysokim poziomie.

Dotarcie do naszego szalasu zajelo dluzsza chwile, ale na szczescie nie bylo wiekszych problemow.
Pozniej trzeba bylo rozsypac kolo naszego legowiska proszek odstraszajacy weze, rozlozyc moskietere i juz mozna bylo ladnie klasc sie spac.

Rano obudzily nas osy. Okazalo sie, ze wybralismy to samo miejsce do spania:>.

Wracajac do wyspy na ktorej troszke sie zasiedzialam, to musze koniecznie wspomniec hosta u ktorego sie zatrzymalam.
To dopiero atrakcja. Dziwak nad dziwakami, ale i takie doswiadczenai warto zbierac. Chyba jedyna osoba sposrod wszytskich CS, ktora odebralam dosc negatywnie.

Wszytsko musial uwiecznic na video. Wszytsko! Park w ktorym tysiace razy juz byl, ludzi, ktorych zna od urodzenia. O nowosciach nie wspomne.
Oczywiscie ofiary takie jak ja musza to pozniej ogladac i udawac zainteresowanie. (tak zeby bylo jasniej. aparat ma juz od kilku lat, wiec to nie jest syndrom nowosci)

Pare dni w jego mieszkaniu - gdzie nocowalam w jakims schowku na miotly :D -wyczerpalo mnie psychicznie. Upierdliwosc (za przeproszeniem) tego czlowieka rozbraja.
Zeby bylo zabawniej, komentarz jaki mu wystawilam byl podyktowany przez niego samego :D

Obecnie skrzynka pocztowa oraz malezyjska karta jest okupowana przez jedynego w swoim rodzaju Chinczyka.

Nic dodac, nic ujac.
Na szczescie lokalni znajomi z wyspy ratowali mnie na kazdym kroku i pare dni na Penangu zakonczylo sie pozytywnymi wspomnieniami.

Ostatnio zwolilam tempo. Zrezygnowalam z odwiedzin Indonezji i odkrywam Malezyjskie uroki.
Swierdzialam, ze 2 tygodnie to zdecydowanie za malo, aby nacieszyc sie Indonezja. A i na nia kiedys przyjdzie pora.

Ostatnie dni spedzilam w nocnym pociagu, dziennym autobusie i lokalnej przyczepie :D
Ale dotarlam na miejsce...o tym wszytskim napisze moze troszke pozniej..

Polskie akcenty w Malezji

2009-02-11T11:40:00.012+08:00

Pare dni temu dotarlismy do Kuala Lumpur, stolicy bardziej rozwinietej niz jakiekolwiek polskie miasto. Roznica pomiedzy innymi azjatyckimi miastami jest ogromna. Pierwsze skojarzenie jakie nasunelo nam sie na mysl to: cywilizacja.
Cala czworka, ktora znow chwilowo byla razem, zatrzymalismy sie u Malajskiej rodzinki. Kobieta (lat 55), ktora dziala w CS przyjela w swoim domu ponad 300 osob w ciagu 2 lat. Niesamowicie otwarta osoba, ktora codziennie gosci u siebie mnostwo podroznikow. Razem z nami byl swietnie gotujacy Francuz, wyluzowany i jedyny w swoim rodzaju Niemiec i wiecznie w pospiechu Flilipinczyk.

Po 2 miesiacach spedzonych w drodze mielismy mozliwosc zrobienia plackow ziemniaczanych, ktore wszytskim bardzo smakowaly. Tak bardzo, ze do 12 w nocy smazylismy polskie specjaly.

Kolejny polski akcent spotkalismy w malajskim Carrefourze. Polskie disco polo!!!!
Co jak co, ale tego to nikt sie nie spodziewal.

Mali biznesmeni z Kambodzy!

2009-02-06T16:16:00.013+08:00

nasze luksusowe pokoje za 1$ :D

coz....po prostu Kambodza

nasz bar i jednoczesnie apartamentowiec za 1$

full service na plazy

Ostatnie kilka dni spedzilismy na poludniu Kambodzy.
Zadowoleni i wyluzowani ludzie, sloneczko, plaza i cieplutka woda.

Znow udalo nam sie znalezc nocleg za 1$, tym razem mielismy 4 sciany (ostatnio bylo tylko 2:)). Tuz przy samej plazy. W nocy zastatawilalam sie czy silnejszy podmuch wiatru nie zburzy naszego szalasu. Aby pomoc sobie zasnac, mozna liczyc jaszczurki w pokoju.

Mylismy sie w jakichs beczkach nasladujac tubylcow.

Tu naprawde mozna sie wyluzowac. Piwo za 0,5$, happy shaki, happy pizza, happy piwo i inne zadowalajace rzeczy za pare $.

Dla niektorych to miejsce, to raj.

Sami tubylcy to przesympatyczni ludzie. Wiecznie usmiechnieci. Ciekawe czy to cecha narodowa czy raczej zasluga czegosc innego.

Na plazy dostepny jest full servis. Mozna kupic owoce, kraby, alkohole, branzoletki, masaz, pedicure, depilacje nitka i inne wynalazki,

Dzieci, ktore bardzo dobrze znaja angielski to prawdziwi biznesmeni. Ich hasla da w stanie zadziwic i rozbawic kazdego.

Oczywiscie wszytskie sa same, same, but different :D:D:D
To jest wlasnie haslo przewodnie calej Azji!

one dollar country!!!

2009-01-31T15:11:00.007+08:00

Dotarlismy do Kambodzy co mozna poznac po stwierdzeniu ''one dollar''. Waluta lokalna zostala zdominowana przez zielone banknoty. W sklepie wszytsko wycenione jest w dolarach, w restauracji rowniez, w hostelach to samo. A najlepszy jest fakt, ze nawet bankomaty wydaja amerykanskie cuda. W banku chcac wymienic euro na riele, najperw trzeba zamienic euro na us, us-riel!

Dzis zrobilismy sobie wycieczke do swiatyn Angkoru, ktora zaczela sie wczesnie rano. A raczej w nocy. O 4.30 pobudka aby wraz z tlumem turystow obejrzec wschod slonca nad legendarna budowla. Sam Angkor plus dwie inne swiatynie rzeczywiscie zasluguja na same pochwaly, ale fale zwiedzajacych zniechecily nas do tego stopnia, ze odpuscilismy sobie pare dodatkowych rzeczy.

Piekna swiatynia buddyjska Bayon, charekteryzuje sie 54 wiezami, na ktorych wyrzezbione sa twarze zwrocone w 4 strony swiata. Kiedy swiatynie zostaly odkrte w XIX byly otoczone i porosniete dzungla. Prawie wszytskie zostaly oczyszczone z roslinnosci. Jednak niektore nadal czesciowo sa porosniete drzewami. Najslynniejsza taka swiatynia jest Ta Phrom. Ogromne drzewa wyrastaja gdzies spomiedzy budynkow. Cos niesamowitego. Jezeli ktos ogladal Lare Craft to wlasnie tutaj czesc scen byla krecona.

Niestety widzac pielgrzymki idace w strone jednej swiatyni z ktorej roztacza sie piekny zachod slonca mozna bylo tylko zawrocic i cieszyc sie pusta i przejezdna droga.!!!

Ciekawym doswiadczeniem bylo spotkanie dzieci, ktore na terenie swiatyn za 1$ sa w stanie wszytsko nam sprzedac.
I sa calkiem niezli w tym biznesie.
Rozmowe zawsze zaczynaja: Skad jestes?
- z Polski
one- Stolica Polski jest Warszawa. A waluta - zloty. To tylko pare zlotych za branzoletki!!!

Po calym dniu w otoczeniu swiatyn, tlumow japonczykow, chinczykow itp porzeba tylko odpowiedniego odpoczynku w naszym 1$ hosteliku. Do tej pory to najtanszy nocleg jaki udalo nam sie zdobyc w Azji. Moj pokoj zalugiwal nawet na zdjecie wiec pewnie przy najblizszej okazji pokaze uroki niskobudzetowego podrozowania:D

Oczywiscie same swiatynie to za malo atrakcji na jeden dzien. Po 12 godzinach zwiedzania wrocilam po czesci kaleka:D Hmm.. dostalam z kopyta :D
Doslownie. Czlowiek chcial sie zaprzyjaznic z konikiem a tu taka reakcja. Ledwo chodze, ale trzeba placic za swoje bledy..

Niestety nie mam jak zalaczyc zdjec poniewaz korzystam z najwolniejszego internetu z jakim sie spotkalam w Azji. Moze nastepnym razem.

Zegnajac sie z Vietnamem

2009-01-29T20:23:00.007+08:00

Nowy chinski rok zostal przywitany w nadmorskiej miejscowosci Nha Trang. Coz, impreza jakich malo :D, niestety przyplatal sie jakis wirus filipinski :D
Tet, bo tak nazywa sie to swieto, jest jedynym dluzszym wolnym w kalendarzu Wietnamczykow.
Wypadaja 4 dni swietowania, ktore oni w wiekszosci przypadkow przedluzaja do tygodnia badz dwoch. (co dla nas okazalo sie nieraz niemalym problemem)
Po paru przyjemnych dniach nad morzem i noclegu u zwariowanego nurka Richa ruszylismy do Saigonu.
Niestety nie udalo nam sie poczuc prawdziwego klimatu miasta, tych korkow, strachu w oczach kiedy chce sie przejsc na jedna strone ulicy itp:) Nastepnym razem! W koncu trzeba bedzie tu przyjechac na zakupy!!
Wizyta u szwarcarskiego podroznika w Ho Chi Minh City dobiega konca. Jutro ruszamy do Kambodzy!
Nie mam weny, ani mozliwosci dolaczenia zdjec, ktore moglby jakos ukryc ubogosc posta, ale postaram sie nastepnym razem nadrobic zaleglosci. a wszytsko to dalej przez ten wirus..... :D

Kierunek: poludnie

2009-01-23T11:21:00.019+08:00

Przez ostatnie dni zwiedzilismy Hue oraz Hoi An, ktore slynie z krawieckich wyczynow. Uszyja wszystko czego dusza zapragnie. Materialy, wzory do wyboru do koloru, oczywiscie ceny rozsadne. Tylko trzeba miec jeszcze miejsce w plecaku i sile aby to nosic.
Miasteczko samo w sobie ma duzo uroku, ale najlepiej wyruszyc gdzies dalej, gdzie poznaje sie prawdziwe oblicze Wietnamu. Pola ryzowe, otwartosc ludzi i szalenstwo na drogach:)
Dzisiaj ruszamy na poludnie do Nha Trang gdzie czeka na nas plaza, sloneczko i nocleg u zwariowanego Kanadyjczyka.
Jutro po raz drugi mamy Slywestra a 26 Nowy 2008 rok.
Podrozy w czasie nigdy za wiele.
takze po raz kolejny Szczesliwego Nowego Roku:D

6 tygodni w obrazkach

2009-01-20T14:12:00.043+08:00

Nadrobilam zaleglosci glownie z Tajlandii gdzie internet nie grzeszyl predkoscia.

Przekonac sie do Wietnamu...

2009-01-19T14:13:00.036+08:00

Piec dni w miescie bez turystow. Kazda mijana osoba patrzyla na nas jak na istoty nie z tej ziemi :). Co mozna w ich miescie robic? Chociazby poznawac prawdziwy Wietnam.

Przed przyjazdem do tego kraju slyszalam mnostwo negatywnych opini na temat mieszkancow, ktore czesciowo potwierdzily sie na granicy.

Na szczescie mielismy okazje spedzic troche czasu u wietnamskiej rodzinki, ktora ugoscila nas jak najlblizszych.

Przepyszne jedzenie, rodzinna atmosfera, wspolne karaoke, wietnamski bimber i juz nastawienie zostalo zmienione :)

Dodatkowo imprezy z mlodymi wspanialymi ludzmi i wietnamskie przysmaki - slimaki, ktore sa odpowiednikiem chipsow w Polsce :D. (tzn,. owoce rzeki :D))

Probujemy wszytskiego co przynosi dzien. Nie ma ograniczen czy obaw! :)

Jezeli chodzi o zwyczaje naszej rodzinki to pare rzeczy przychodzi mi na mysl:

zamykanie domu na 5 zamkow nawet jezeli jest sie na zewnatrz! Brama wejsciowa, drzwi, krata nawet jezeli trzeba bedzie za 2 minuty powtorzyc ta czynnosc!

Spanie w jeansach, golfach, okularach w pierwsze dni troche mnie zaskakiwalo, ale pozniej juz patrzylam na to wszytsko troche inaczej. Oni po prostu oszczedzaja czas rano. Nie musza zmieniac ciuchow. Wychodza w tym w czym spia:D

Sa bardzo ale to bardzo pracowici, dokladni i bardzo wczesnie wstaja!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Oczywiscie wyjazd w tamten rejon wiazal sie z odwiedzinami przepieknej zatoki Halong!

Nie da sie slowami opisac tego, co udalo nam sie zobaczyc. Zdjecia ani w 1/10 nie oddaja tego co czlowiek widzi i czuje w kazdej minucie kursujac pomiedzy skalami.

Czterogodzinny rejs statkiem, odwiedziny dwoch ogromnych i bardzo bogatych jaskin utwierdzilo mnie w przekonaniu, ze Wietnam jest miejscem, ktore koniecznie trzeba odwiedzic.

P.S Lekcje negocjacji zostaly zakonczone, poniewaz juz udalo nam sie placic znacznie mniej niz tubylcy!

Uwaga na nogi!

2009-01-15T09:58:00.011+08:00

Hanoi! Podobno proba generalna przed starciem z Saigonem! Oczywiscie chodzi o poruszenie sie po ulicach. Pieszy = intruz. Trzeba uwazac i miec oczy szeroko otwarte!

Miasto ma specyficzny klimat i pozytywnie mnie zaskoczylo. Nigdy nie przepadalam za duzymi miastami, ale nie uciekamy stad najszybciej jak to mozliwe, tak jak to bylo w przypadku Bangkoku!

Dzis wybieramy sie do Hi Phong gdzie z noclegiem czeka na nas wietnamska rodzinka. Znow wszystko dzieki couchsurfingowi!

26 stycznia znow bedziemy swietowac nowy rok, problem w tym, ze juz sie pogubilam i nie mam zielonego pojecia do ktorego roku nasz wehikul czasu sie przemiescil.

33 h w aubobusie/ w tym 13h gratis!

2009-01-14T09:30:00.007+08:00

Granica do Wietnamu przekroczona!
Dluga byla droga, ale udalo sie!
Wystartowalam z Vang Vieng i cala podroz miala potrwac jakies 20 h zamiast 33. No coz, jestem w Azji wiec czego moge sie spodziewac.
Pierwszy autobus dowiozl mnie do stolicy. Mialo to byc miejsce VIP i takie oczywiscie mialam :D
tzn. krzeslo ogrodowe na srodku autobusu i w droge.
Nie ma narzekania! Trzeba brac co daja i jechac dalej!
W Vientiane mialam godzinke przerwy. W sam razy, zeby kupic sobie cos na sniadanie.
Zostawilam wszytskie rzeczy jakie mialam w autobusie i poszlam targowac ceny bagietek:)

Wracalam zadowolona, ze mam co przekasic na sniadanie i wchodze do 'mojego' autobusu. Sami Wietnamczycy, z nadwyzka ok 15 osob. kurczaki itp. Sprawdzam nastepny bus. Wszytscy sie smieja, nikt nie zna angielskiego wiec mnie totalnie olewaja i tylko odsylaja do innych pojazdow.

Po 10 minutach przeszukiwania kazdego autobusu ogarnia mnie zlosc, bo jak to jest mozliwe?

Pojechali sobie? Przeciez mial odjazd o 19 a ja bylam jeszcze pol godziny przed czasem.
Gdzie sa moje bagaze?
Gdzie jest ta garsta bialych ludzi, ktorzy ze mna jechali?
o co chodzi?

Znowu obchodze dworzec, przeszukuje autobusy, zabijam wzrokiem, az podchodzi wietnamski chlopak, ktorego wczesniej zapamietalam.
Wybawienie.
Odpowiedz typu "Autobus sobie pojechal na chwilke i zaraz ma wrocic" mnie nie zadowala. Trudno jest im wierzyc zwlaszcza, ze z kazdym pytaniem, kiedy bedzie spowrotem' dostaje odpowiedz 10 minut!

W pewnym momencie kaze mi wsiac do tuk tuka i gdzies jechac. Czeski film, ale ryzykuje. Zwlaszcza, ze Wietnamczyk tracil do mnie cierpliwosc, a byl jedyna osoba, ktora mowila pare slow po angielsku i do tego kojarzylam ja ze swojego vipowskiego autokaru.

Szczesliwie odnalazlo sie wszytsko. Moj przenosny 60 litrowy domek - plecak- i cala gromada ludzi planujacych przekroczyc granice.

Oczywiscie obcokrajowcow bylo jakies 6 osob, ale wsrod tej garstki trafilam na Polke, ktora studiuje w Chinach.

Droga troche roznila sie od tej w Laosie. Tzn. Nie widzialam, zeby ktos wymiotowal, co u sasiadow bylo normalnoscia. 3/4 tubylcow jadac autokarem miala problemy lokomocyjne. Dodatkowo nie spotkalam sie z sytuacja, zeby tubulec przez 4 h drogi dlubal w nosie i swoje wydobyte skarby umieszczal na zaslonce. Tak, Tak. Tak wygladaly nasze podroze po Laosie.

Wracajac do jedynej w swoim rodzaju drogi. Na granicy czekalismy tylko 5 godzin. Czulam sie jak w Polsce. Tak zimno bylo!
Wietnamczycy za wszytsko chca 1$. Za karteczke- ktora sobie 'bezprawnie' uzyczylam, za pieczatke itp.
Znow trzeba zacisnac zeby i powtorzyc sobie, ze jestem w Azji. Czasem pomaga.

Do momentu kiedy widze, jak dziecko na srodku ogromnego budynku (w ktorym odbywaly sie formalnosci imigracyjne) sciaga spodnie, kuca i sika. Nastepnie zadowolona istotka pokornie wraca do tekturowego pudelka (wielkosci koszyka na ziemniaki) i usmiecha sie do mamy.

Widocznie to jakas norma. W Laosie na przyklad, ludzie byli na tyle leniwi, ze swoje mlodsze pociechy zamiast wziazc do wc w domu, brali na ulice, zeby dzieci mogly sie wysikac. Dodam, ze 3 widzine tego typu sytuacje mialy miejsce w centrum duzego miasta.

Dojechalismy po 33 godzinach drogi. Niewazne bylo, ze tyle godzin jechalam, bylam szczesliwa, ze juz dluzej nie bede musiala sluchac wietnamskiej muzyki puszczonej na caly regurator.

Siedzac i piszac posta odwrocilam sie w kierunku drzwi i kogo widze? Tomka!
A zapomnialam napisac, ze sie rozdzielilismy i mielismy pojsc swoimi sciezkami. Kazdy z nas pojechal inna trasa, innym transportem itd. A tu taka niespodzianka. Hanoi tak duze miasto a my ladujemy w tym samym hostelu.
Jaki ten swiat maly!

Loas

2009-01-14T03:06:00.018+08:00

Tydzien w Laosie to zdecydowanie za malo czasu na zwiedzenie tego kraju. Niestety presja czasu robi swoje i ciagle tylko licze przebyte kilometry. Dotarlam dzis do Hanoi ale o tym napisze pozniej.

Ostatnie miejsce zwiedzone w Laosie to Vang Vieng. Typowo turystyczne miasto, gdzie na kazdym kroku potykasz sie o turystow. Do miasta przyciaga nie tylko piekna sceneria ale rowniez slynne splywy na detkach. My sobie wypozyczylismy motorek i ruszylismy ogladac okolice. Piekne, oryginalne skaly wyrastajace z kazdej strony tworza niesamowite widoki.
Mnostwo jaskin z prawdziwego zdarzenia, ktore ja oczywiscie ogladalam jednym okiem a Tomek spotkal od dawna wyszukiwanego weza :D

Laos nie to, co Tajlandia. Tu nie spotyka sie tlumow idacych gesiego, ani stoisk z pamiatkami. Jest dziko i przyjemnie. Niestety obawaiam sie, ze to tylko kwestia czasu.

Jutro postaram sie napisac o dluuugiej drodze do Wietnamu!

Sztuka negocjacji!

2009-01-09T14:30:00.011+08:00

Wczoraj wybralismy sie nad wodospad z nowymi izraelskimi znajomymi, ktorych poznalismy przy zbijaniu ceny tuk-tuka :D. W grupie oczywiscie zabawniej i taniej. Zwlszcza jak dochodzilo do targowania i Avi wyciagal swoj kalkulator. Przygotowany to on jest. Doswiadczenie tez ma, poniewaz ostatnie 6 miesiecy spedzil z dziewczyna w Indiach.

W ich kraju to rzecz naturalna wyjechac na pare dobrych miesiecy do Azji badz Ameryki Pld.

Druga para ma po 34 lata i rowniez podrozuje juz od kilku miesiecy. Zostawili wszytsko w kraju i wyjechali by poznawac swiat.

To jest cos niebywalego.

Wracajac do wyprawy - bylo cudownie. Woda ochlodzila po upalnym dniu a dodatkowo mielismy ogromne szczcescie zobaczyc tam sloniki, ktore byly myte pod wodospadem!

Humory troszke nam sie popsuly kiedy chcielismy wracac a nie bylo jak. Ani jednej lodeczki, ktorych zawsze jest pelno wokol. Zadnego 'hey mister'(nawet do kobiet:D) albo 'taxi, taxi boat'. Nikt nie chial na nas zarobic....dopoki nie pojawila sie jakas laotanska duszyczka, ktora krzyknela podwojna cene. No coz. Oszczednosci z calego dnia sie przydaly :D

Jutro ruszamy na polnoc Laosu a zaraz po tym do Wietnamu! Wizy juz dzisiaj mamy odebrac:)

wehikul czasu

2009-01-07T19:24:00.010+08:00

Ostatnie dni byly dosc ciekawe :). Stop w Tajlandii to kwestia paru minut - o tym zdarzylismy sie juz przekonac.

Kolejna rzecz jaka odkrylismy, to otwartosc mnichow. Dwie ostatnie noce w Tajlandii spedzilismy w dwoch roznych swiatyniach; a raczej miejscach przy watach przeznaczonych dla takich zblakanych duszyczek jak my.

Od trzech dni jestemy w Laosie, ktory jest spokojniejszy, dzikszy od swojego zachodniego sasiada.

Otoczeni jestesmy gorami, ktore sa pelne tajemnic.

Jest to biedny kraj, co widac golym okiem. Bardzo malo ludzi stac na samochod i tym samym z dniem przekroczenia granicy pozegnalismy sie ze stopem.

Przerzucilismy sie na transpot publiczny, czyli pelno tubylcow, nas dwoje, pralka, motory, worki z cukrem, maka itp.

W pierwszy dzien pokonalismy 110 km w 4 godziny. Przyczyna byly gory, gorki, zakrety oraz brak drogi w pewnych momentach. Ale dla kierowcy to nie byl problem.

Byl to moment w ktorym zdalam sobie sprawe, ze lodka, ktora przeplynelismy Mekong to swojego rodzaju wehikul czasu. Z 2552 do 2009 roku :) Naprawde czuc i widac ogromna roznice pomiedzy tymi krajami.

Kolejny dzien rowniez spedzilismy w drodze mijajac co jakis czas wioski, w ktorych domy pozbijane sa z bambusow, badz tez paru desek.

Nie ma tu pospiechu czy przepychu.

Tak jak bywa w biednych krajach, oni maja czas , a zachod ma zegraki. My tez sie w tym zatracilismy. Ciezko nam okreslic date, dzien tygodnia czy nawet godzine...

Podsumowanie Tajlandii:

Piekne widoki zadowola najbardziej wybrednego czlowieka. Niebianskie plaze poludnia, gorska sielanka na polnocy, wodospady, gorace zrodla, skaly, rafting, nurkowanie, waty, sloniki, malpki czy tygrysy.

Pyszne jedzenie, jedyne w swoim rodzaju szejki owocowe, aromaty, ktore pobudzaja zmysly oraz usmiechnieci ludzie, to kolejne pozytywne strony krainy watow - czyli swiatyn buddyjskich.

osobiscie polecam polnoc, ktora urzeka swoim urokiem. Tutaj mozna uciec od turystow i poznac goscinnosc i otwartosc tubylcow.

Czasami bardzo ciezko jest sie porozumiec w jezyku angielskim, ale od tego jest jeszcze miedzynarodowy jezyk migowy :)

Tajowie kochaja swoj kraj oraz krola, ktorego podobizna zdobi kazdy dom, sklep czy rog ulicy.

Dziwna rzecza jaka zauwazylismy jest robienie sobie zdjec przy wszelkich znakach czy napisach :D. Nawet jezeli bywaja kolejni (a w wiekszosci przypadkow tak jest).

Co wiecej, uwielbiaja TV. KAzdy dom, szalas, garaz czt stragan na ulicy zaopatrzony jest w TV. Czasami ciezko oderwac ich od serialu, by moc cos kupic.

Szukajac minusow przychodzi mi do glowy pare rzeczy.

Mnostwo turystow na poludniu, zbyt glosny i przeludniony Bangkjok, oraz chec zrobienia z wszytskiego atrakcji turystycznych (a co za tym idzie, pobierania oplat)

Ludzie z zagranicy placa (o ile nie kombinuja tak jak my) 10 x wiecej niz Tajowie.

witajac 2552 rok!

2009-01-03T18:27:00.009+08:00

Nowy 2552 rok przywitalam w Maehongson razem z Australijczykami i dwojka Tajow z Bangkoku!

Kolejne dni to odpoczynek w miejscowosci Pai ustytuowanej pomiedzy gorami. Piekne widoki, wspaniali ludzie i nasza bambusowa chatka! z ciepla woda! tym razem zaszalelismy! :D

Obecnie jestesmy w Fang ale juz jutro dalej w planach kierunek polnoc. Od kilku dni Tajlandie pokonujemy na stopa. Pewnie juz jakies 400km na pace przejechalismy :)

To jest dopiero przezycie! Sloneczko ogrzewa, wiaterek chlodzi, piekne gory z kazdej strony pozytywnie nastrajaja, a oprocz tego widok przeladowanych autobusow wywoluje usmiech na twarzy! Ciekawe jak pojdzie w Laosie :)

up and down

2008-12-31T20:13:00.015+08:00

Ponad 250 przebytych kilometrow! 1862 zakrety! Przynajmniej tak twierdza koszulki promujace regiom Mae Hong Son!

Pierwszy dzien przeznnaczylismy na zwiedzanie jaskin. Wypozyczylismy motorek i znow w droge. Pierwsza jaskinia Fish Cave i wielkie rozczarowanie. Dziwne, ze skala z dziura 1 m x 1m, gdzie mozna karmic ryby, nazywana jest tu jaskinia.

Wyjezdzajac z tego miejsca spotkalismy kobiety z plemienia Karen (dlugoszyjne :)). Sam wstep do wioski kosztuje 250 B/os, co zostawiam bez komentarza.

Kolejna jaskinia CoFFIN Cave, tez nie jest godna polecenia. Mala szparka, jak to nazwal pewnien Anglik.

Ostatnia atrakcja dnia - Water Cave - zaspokoila swego rodzaju jaskiniowy glow :D. Ominelismy turystow, obeszlismy co sie dalo i znow 300 B w kieszeni.

Gdbyby nie moja klaustrofobia to zapewne wiecej bym sie wypowiedziala na temat jej atrakcyjnosci.

Drugi dzien nieco spokojniejszy. Zwiedzilismy wioske chinska a przy okazji odbylismy krotka wizyte w Birmie wraz ze zwariowanymi Australijczykami :D.

Na koniec dnia postanowilismy odwiedzic wioske kobiet Karen, ale oczywiscie z nadzieja na bezplatne wejscie. Niestety nie dalo rady.

Tomek przemierzyl dzunge, zeby pstryknac pare zdjec, natomiast mi udalo sie porozmawiac z dwiema dziewczynami, ktore tam mieszkaja.Ludzkie zoo, bo inaczej tego nazwac nie moge, powoli zaczyna zanikac poniewaz kobiety coraz czesciej opuszczaja wioski.

Pierwsze wrazenie: jak mozna tak zyc?

Wszytsko jest nastawione na turystow!

Juz wiem, ze Tajowie wszytsko co jest w minimalnym stopniu atrakcyjne, oswietla, rozglosza i postawioa kase aby dorobic sie na zagranicznych turystach!

P.S szczesliwego nowego roku!

no to hop!

2008-12-29T18:49:00.011+08:00

przyszedl czas na stopa!:)

od paru dni wloczymy sie z Tomiczkiem po polnocnej Tajlandii autostopem! hmm...darmowy transport, wycieczki nad wodospad, jedzonko, mnostwo poznanych lokalnych ludzi.... czego chciec wiecej?:)
mimo tego, ze poczatek byl ciezki i przejezdni owszem zatrzymywali sie ale po to,zeby nam pokazac gdzie jest dworzec autobusowy, pozniej poszlo jak z platka...kazdy kolejny stop to kwestia minut

zatrzymalismy sie w maehongson bez konkretnych planow! nawet nie mamy noclegow zalawtionych, a miasto wyglada na pelne turystow...w koncu sylwester sie zbliza!

ale juz wypatrzylam pole namiotowe wiec spac bedzie gdzie:D

Zwirek

2008-12-26T19:34:00.015+08:00

Wypozyczylismy motorki i ruszylismy w gory. Przystanek na kolejna swiatynie i tlum ludzi. Pozniej plantacja kawy - super miejsce, a na koniec odwiedziny tajskiej wioski w gorach.

Jazda na motorkach to dopiero zabawa. Zwlaszcza dla Tomka, ktory przy kilkunasto kilometrowej drodze pod gorke, wyprzedzal terenowe auta, spiewal. Brakowalo tylko jakiegos tanca typu makarena :D:D

Raz o malo nie spadlismy w przepasc, ale to wina zwirka :D

Oczywiscie przyszedl tez czas na nauke jazdy na skuterku, ktora zakonczyla sie upadkiem.

Ale co tam.

ja i motor mamy sie dobrze.

Noc troszke zimna, zwlaszcza jak sie spi w namiocie.

Rano wyruszylismy z Tomkiem na gore SUTHEP. Niestety pierwszy deszcz w Tajlandii i od razu caly dzien leje.

Zmiana planow i powrot do naszej 'rodzinki: (teraz jest na 9 przybled + ich 2:D)

Dotarlismy do miasta, ale problem zaczal sie na auostradzie pareset metrow od naszego miejsca noclegowego.

Przez pol godziny zlamalismy wszytskie przepisy drogowe, zmarzlismy niesamowicie, ale w koncu udalo sie!

Jutro odpoczynek w chiang mai a pozniej w glab gor! :D

opowiesc wigilijna :D

2008-12-24T11:43:00.004+08:00

Chiang Mai pozytywnie mnie zaskoczylo. WIelkie miasto, ale jak inne od BKK. Ludzie jeszcze bardziej przyjazni. Ale o tym troszke pozniej sie rozpisze.

Mieszkamy u Amerykanskiej pary, ktora od miesiaca uczy tutaj angielskiego. Zostawili wszystko w USA, spakowali sie do 1 walizki, wynajeli przesliczny dom z ogrodem za jakies 900zl miesiecznie i sa szczesliwi.
Przyjmuja mnostwo couchserferow. Obecnie w domu jest nas 9 :)
Jednym slowem sa rewelacyjni.
Spotykajac ludzi, ktorzy sa tak bezinteresowni, daja ci dach nad glowa, wszytsko co potrzebujesz, a do tego tak niesamowita atmosfere, zaczynam wierzyc w altruizm.

Miasto samo w sobie jest ladniejsze, spokojniejsze i czystsze niz wczesniej odwiedzona stolica. Kolejny plus to brak nachalnosci ludzi lokalych, ktorzy na poludniu i w centrum Taljandii wszystko probowali ci wsisnac w good prize :D

Po poludniu wybralismy sie do centrum a pozniej z Derekiem- naszym hostem- do jazz clubu. Nasza niedyspozycja spowodowana wczorajsza jazda zmusila nas do opuszczenia lokalu kolo polnocy.

Oczywiscie chcac zaoszczedzic na transporcie wzielismy tuk-tuka, ktory mial nas zawiezc pod BIG C- sklep nieopodal naszego miejsca zamieszkania.

I tak zrobil. tylko, jak sie pozniej okazalo, to nie byl akurat nasz 'big c'.

1 w nocy, 30 km do pokonania. decydujemy sie na stopa. Udalo nam sie zatrzymac dwoch lokalnych chlopakow. Niestety jak zwykle wystepuja problemy z porozumieniem sie w jezyku angielskim.

OU, bo tak sie nazywal kierowca, przez godzine wozil nas w te i spowrotem bo nie pamietalismy gdzie mieszkamy:). no coz: jurop :D

Chlopak zaproponowal nam nawet nocleg, poniewaz na poczatku myslalm ze jestesmy bezdomni.
kiedy tlumaczylismy mu, ze mieszkamy 'at friend's house' - uznal to za nazwe hotelu.
i tak po dlugich nocnych przygodach dotarlismy ok 3 do domu.

mowi sie: jaka wigilia, taki caly rok, czyli pelen przygod i smiechu?
oby :)

uciekajac z BKK

2008-12-22T11:20:00.013+08:00

Mozna powiedzeiec, ze miasto jest bardzo przereklamowane. Przynajmniej w moim odczuciu.
Uciekamy juz po 2 dniach.
Swiatynia za swiatynia. Czasami nawet wchodzac do nowej nie bylam pewna czy pol godz wczesniej jej nie widzialam.
Miasto staszne zanieczyszczone, smog niesamowity. Czesc ludzi do codziennej garderoby dodaje maske na twarz. Wcale sie nie dziwie. Po paru godzinach sama chetnie bym skorzystala z takiej ochorony.
Pierwszy dzien rozpaczal sie od zwiedzania china town. mnostwo straganow z roznosciami do kupienia.
Bangok jest pelen tuk-tukow. takie fajne taksoweczki :D
Jezeli ma sie duuuzo czasu, to mozna za darmo pozwiedzac cale miasto.
Wystarczy tylko od czasu do czasu wejsc do sklepu pod ktory zostanie sie podwiezionym, podziwiac bizuterie, garnitury, torebki it.
Skorzystalismy raz i to nam wystarczylo.

Wczorajszy dzien spedzielismy na najwiekszym markecie w Azji, ktory jest ogromny. Mnostwo niesaowitych rzeczy - tanich jak barszcz.
Nastepnym razem do Tajlandii lece bez bagazu! :D

Przez caly pobyt zatrzymalismy sie Tajki, ktora okazala sie bardzo przyjazna, otwarta i pomocna.

Dzis zegnamy sie z Nuch i z Bangkokiem i kierujemy sie na polnoc do Chiang Mai.
Tak wiec swieta spedzimy w gorskich kimatach :)
Bez sniegu, ale jakas namiastka Polski bedzie:)
Zycze wesolych swiat!

piszac z miasta aniolow...

2008-12-20T10:12:00.016+08:00

Zawsze myslalam, ze Miasto Aniolow to Los Angeles, ale jak sie dowiadzialam, jest nim Bangkok.

Pare dni minelo od przylotu wiec w skrocie:
Nasze skojarzenia o Tajlandii: pysznie, ostro, duszno, ja pierdziu (ostatnie,to oczywiscie skojarzenie Tomka) :D

Po dlugim locie wyladowalismy z plecakami na plazy i wielki dylemat: co teraz?
Szybka dezycja i nocleg w Phuket City :D. Rozwazan ciag dalszy....

Zdecydowalismy sie opuscic raj emerytow i ruszamy na poszukiwania naszej niebianskiej plazy...

dzien 2: prom na wyspe Phi Phi, (przy zakupie biletow chcielismy wykorzystac nasze zdolnosci zbijania ceny, jednak pierwszy raz nie okazal sie taki latwy) -Wyspa - maly raj dla plazowiczow. Wystarczylo wypozyczyc kajak, oddalic sie kawalek od turystow i juz mozna cieszyc sie bezludna plaza, bialym piaskiem oraz cieplutka, turkusowa woda...

dzien 3: prom na Krabi - Bardzo przyjazne miasto z fajnym klimatem. Pierwsze darmowe drinki, polskie karaoke i przyjaznie z lokalnymi (m.in pierwszy poznany Ladyboy :D)

dzien 4: Wynajelismy autko. Jak to Pogo & Olo stwierdzili: wersja Suzuki Papa Mobile:D. Jest to jedyna opcja niskobudzetowego podrozowania, zwlaszcza, ze paliwo jest bardzo tanie.

Pierwszy nasz przystanek to Tiger Cave i szukanie miejsca do zaparkowania naszego bezcennego autka. Pytanie gdzie mozemy zostawic samochod, okazalo sie za trudne dla tubylcow. Specjalnie dla nas zostala przyprowadzona osoba, ktora rzekomo znala angielski. Chwila tlumaczenia, umiechy i pokazuja, ze mamy jechac za jednym mezczyzna... Ok. wiec jedziemy...i jedziemy...i jedziemy...i dojechalismy....do mechanika... To jest tylko maly przyklad znajomosci jezyka angielskiego w Tajlandii.
Wracajac do pionowej skaly, na ktorej wybudowany jest ogromny Budda..nawet 1265 strome schody, ktore byly przed nami, nie pogorszyly nam nastrojow....

Kolejny przystanek to Hot Springs – ach...gorace zrodelka, wygladajace jak maly wodospad a spelniajace funcje jaccuzi. Cudo...

Trzeci przystanek to wizyta w parku narodowym i cudowny wodospad. Oczywiscie przyjechalismy za pozno, ale informacja o zamknietym PN nas nie powstrzyma przed wejsciem (dodam, ze slono platnym:).
Kapiel w wodospadzie, ktory ciezko bylo uchwycic jednym spojrzenem okazala sie niezapomnianym przezyciem. Rewelacyjnie orzezwiajaca woda...tego nam trzeba bylo!

Niestety wszytsko co dobre, szybko sie konczy. Ze wzgledu na pozna pore trzeba bylo konczyc zabawy i wracac do naszego niezawodnego autka.
Po drodze zaczepil nas tubylec i upomina sie o kupno biletow.
Hmm..Zadne z nas ne wykazuje minimalnego zainteresowania zaplata, wiec tubylec zaczyna myslec, ze nie znamy jezyka... i podyktowani pomyslem 5 minut rozmawiamy...kazdy w swoim jezyku :D
Ciezko bylo sie powstrzymac od smiechu. Kiedy juz wygodnie siedzielismy w samochodzie z wlaczonym silnikiem, Olo chcac byc kulturalnym zegna sie z naszym nowym znajomym...
Tylko, ze tym razem po angielsku. „We go” i po sprawie. Mina mezczyny oraz zaistaniala sytuacja towarzyszyly nam dluugi czas....

Dzien zakonczony odkazaniem zaladka przy ognisku, nocna kapiela w cieplutkim morzu oraz noclegiem na plazy... w spiworach :D
I pieknie przywitany poranek w tak malowniczym miejscu.
oczywsicie to my bylismy atrakcja turystyczna dla tubylcow, a nie na odwrot. Nasz Papa Mobile oblozony schnacymi ciuchami byl nielada zainteresowaniem. Jurop i wszytsko wiadomo!

Oddalismy autko...z mniejszym bakiem, zepsutym licznikiem ale uszlo nam na sucho.

Kolejny dzien to zwiedzanie jasni w Krabi...

Po paru dniach pobytu w tym miesjcu przenieslismy sie na wyspe Ko Tao. Raj dla nurkow i miejsce, ktore zapewne zapamietamy z przepysznych kokosowych szejkow. Niestety 3.5 godzinna przeprawa na staly lad okazala sie niezla hustawka. Takiego bujania to ja w zyciu nie mialam. Pare centymetrow wiecej i czlowiek bylby za burta.

A zaleglosci nadrabiam z Bangkoku do ktorego przebylismy dluuuga droge....

postaram sie reguralnie zagladac na internet i systematyczne pisac:)

plan na najblizsze dni: zwiedzenie Bangkoku i kierunek poloc: Chang Mai!

...

2008-12-11T20:01:00.009+08:00

jest super... nie wiem od czego zaczac...
nie mam za duzo czasu, wiec prawdopodobnie za jakies 3 dni jak tylko znajde chwile to wpadne z gotowym tekstem, ktory tylko szybcutko przepisze...
co moge wam napisac...goraco, piekne widoki, ludzie usmiechnieci, super zapachy, ostre jedzonko..!
bylismy w phuket, na wyspie ko phi phi - ach.... raj...!
teraz jestesmy w Krabi.
3 dni a tyle atrakcji :D

obiecuje w najblizszym czasie napisac cos wiecej..
gorace pozdrowienia z Tajladnii

do trzech razy sztuka

2008-11-29T20:44:00.002+08:00

NIE POLECAMY LATAJ.PL !!!!!!

agencja totalnie umyla rece od ich obowiazkow.

a my na 3 telefony prowadzilismy rozmowy z ltu, lotem, lufthansa.
odsylanie od jednych do drugich trwalo TYLKO 2 godziny.
to nic, ze o 13 mielismy wylot z wawy do monachium (i wraz z ta godzina przepada nam mozliwosc zmiany lotow).

oczywiscie zadne z nas nie pofatygowalo sie z jazda na lotnisko, bo po co.
juz wczoraj wiedzielismy, ze bedzie powtorka z dnia 27 list.

po dlugich negocjacjach, odrobinie manipulacji udalo sie. 8. 12. wawa- monachium-phuket :)
doswiadczenie z call center w koncu zostalo wykorzystane.

ale zaczynam doszukiwac sie siwych wlosow po tych 2 godzinach.

palcem po mapie

2008-11-29T01:01:00.000+08:00

news: lot odwolany.
czy mozna miec tyle pecha???????
jak to jest mozliwe?

coz. realia. nie wiemy na czym stoimy. Ale wiem, ze przynajmniej nie musze jechac dzis w nocy do Wawy.

Teraz odnawiam znajmosci z chinskich stron :D
a to dlatego, ze potrzebujemy wizy do Chin. a zeby starac sie o wize, trzeba miec zaproszenie.

Wiedzac juz o pechu, ktory nas przesladuje, znajoma zaraz zmieni maila, numer komorki i inne dane, ktore znam...

wsiasc do...samolotu byle jakiego

2008-11-28T22:07:00.000+08:00

28 listopada mial byc poczatkiem podrozy... i jakby niektorzy stwierdzili: byl. Tylko podroz odbyla sie z Warszawy do rodzinnego domu, a nie z Warszawy do Monachium a nastepnie do Bangkoku.
Niestety wszytskie lotniska w Tajladnii sa zamkiete i zostalismy zmuszeni do pewnych zmian.

Wczorajszy dzien nie przyniosl zadnych rozwiazan. Niestety nasze biuro nie moglo nam przebookowac lotu na najblizsze dni, poniewaz:
a) nie wiadomo kiedy sytuacja w BKK sie uspokoi,
b) do 12 grudnia nie ma wolnych miejsc na tej trasie...
cudownie... szal w glowach... ale i tak wszyscy myslimy pozytywnie :D nie ma co panikowac.

pomyslow na lotnisku bylo troche: powrot do planu pierwotnego, czyli podroz koleja transsyberysja, stop do Azji, lot do Ameryki Pld, Singapuru, Kuala Lumpur???
jedyna opcja, ktora finansowo nam odpowiadala byl Pekin.
takze, plan B zostal nakreslony, trzeba tylko dobrac troche cieplejszych rzeczy i mozna ruszac na podboj Chin.

Pogo i Olo zostali w Warszawie. Trzymaja reke na pulsie.
Natmiast ja i Tomek ruszylismy w strone domu.
Co to dla nas taka jazda w ta i spowrotem...
to tylko 10 h jazdy :D

Rano dostalismy telefon od biura. LOT przeniesiony na jutro. tzn sobote 29 list.
nie ma co sie zastanawiac, bierzemy co daja.
To nic, ze kolejna noc nieprzespana. Damy rade.

Mamy tylko nadzieje, ze do tego czasu lotniska zostana otwarte i w koncu zakosztujemy slonecznego dnia.

zapomnialam tylko dodac o tym jak cala nasza czworka wtargnela po kilku godzinach koczowania na lotnisku (w tym dlugich rozmow telefonicznych z LTU, Lotem i naszym pośrednikiem) do naszej agencji z groznymi minami, ktore nie wrozyly nic dobrego...
zrzuciwszy nasze nielekkie plecaki, pytamy czy ktos ich otrzegl, ze sie pojawimy...
na to oni odpowiadaja, ze nie... Informujemy, ze my przyszlismy wyjasnic sprawe biletu WAW-BKK...
i co sie okazalo... Pogo zaprowadzila nas nie do tego biura co trzeba :D
Sytuacja troche sie rozladowala... Ze smiechem ruszylismy tym razem w odpowiednie miejsce, gdzie z kolei wszystcy pracowanicy parzyli na nas jak na ludzi niespelna rozumu.
no coz, skoro pytalismy o bilety lotnicze do przeroznych czesci swiata, to nie ma co sie dziwic.

tym pozytywnym akcentem konce pierwszy wpis.
mam nadzieje, ze nastepny bedzie juz przeslany wraz z goracymi pozdrowieniami z TAJLANDII :)